Özlüyorum... Eski fanfictionları, Wattpad'e rahatça girebildiğim zamanları, 12-17 yaşlarımdaki ergen hallerimi, heyecanla burada okuduğum ve yazdığım kurguları, belki de en çok geçmişteki güzel günleri özlüyorum. Wattpad benim yazarlık yolundaki ilk aşkım, ilk tecrübesizliğim, ilk çabalarımdı.
Birçok uygulama denedim ama hiçbiri burasının yerini tutmadı. 11 yaşında küçük bir kızken keşfettim ben burayı ve o zamandan beri de vazgeçemedim. Burası benim ve benim gibiler için asla basit bir uygulama olmadı. Buradaki her kitap masum ve faydalı değildi. Her şeyde oşduğu gibi buradanın da kötü yanları vardı, faydanın yanında zarar da her daim varolurdu.
Buna rağmen burası benim kendi iç dünyamı, hayallerimi, arzularımı, yaratıcılığımı, belki en çok da kalbimi açtığım yerdi. Hepimizin öyleydi. Burası bize, en çok da gençlere ve ergenlere ait bir dünyaydı. Yetişkinlerin acı dolu, korku dolu gerçek dünyasından kaçar ve kendi küçük evrenimize sığınır, birbirimizle huzur bulurduk.
Ama o ev aniden bizim başımıza yıkılmaya çalıştı. Yine her şeyde olduğu gibi en kötü yönünü görüp burayı yıkmaya çalıştılar, bizi de terk ettiler. Buna rağmen ben yine döndüm dolaştım buraya geldim. Çocukluğuma, ergenliğime, o kendi küçük dünyama geldim. Ve sanırım kendi evrenimi kalemimle yine oluşturmaya devam edecek ve farklı dünyalara dalıp çıkacağım okuyarak.
Bunu neden yazdığımı bilmiyorum, sadece içimdekileri kelimelere kusmak istedim.
