Benim yeni bir hikaye olduğumu varsayın. Düşünün ki ben daha önce hiç varolmadım . Hiç kendime ait bir hikayem olmadı . Kim olduğumu , nereden geldiğimi ve nereye gittiğimi bilmiyorum. Bana ait bir kimliğim olmadığı için diğer insanların kimliklerine bürünüyorum . Onları yaşıyorum ... Onları konuşuyor ve onları hissediyorum . Ve anlatıyorum ... Sizlere . Hiç yaşanmamış yaşanmışlıkları , hiç görülmemiş gerçekleri fark ediyorum . Kendi bakış açımdan uzaklaşmam gerek . Böylece sessizliği duyabilir, bilinmezliği bilebilir ve karanlığın aslında ne kadar güzel olduğunu gösterebilirim .Bu yüzden eğer ki beni okumak isterseniz kim olduğunuzu unutun . Unutun ve başka bir hayatın kimliğine bürünün . Eğer ki hiç varolmayan başkalarını fark etmenizi sağlayabilirsem ve belki bir gün sözde beni hatırlarsanız bunu hissederim . Bırakın içiniz yaşamlarla dolsun . Bırakın ' Mavi Kelebeğim ' kalbinize yerleşsin . " Bir kelebeğe kötü davranamazsınız çünkü , bir sonra ki gün ondan özür dileyemezseniz ." Benim yaşam felsefem bu ... Eğer burda beni bırakırsanız bir sora ki sefer diye bir şey olmayacak . Ve kim bilir , belki bir gün aynı kişi oluruz . Aslında zaten aynı hikayedeyiz . Sadece birbirimizden habersisiz . Unutma her hikaye aslında bir hikayenin parçasıdır ve hepsi birbirinden etkilenir . Birimizin sebebi diğerimizin sonucu ve belki de birimizin hatası diğerinin bedeli olabilir . Bu tıpkı şey gibi ... Kelebek Etkisi..!