NamiiiKimm

NamiiiKimm

Hmm ampa semua, first aku nak minta maaf dulu at ampa sebab aku rasa aku nak stop dulu cerita eh senior tu, aku try tlis chapter baru tapi tak lepas, tak terkeluar idea tu. Sorry ampa n aku rasa aku nak stop dulu on at account ni, sebab banyak kenangan sini. Dari zaman belajar lagi aku on sini, semua ada sini. So, aku hiatus dulu yaa cerita eh senior tu, tapi jangan risau aku ada buat cerita baru tapi aku tak publish sini laa. Aku publish account Wattpad baru aku, nnti kalau korang rajin n rasa nak baca cerita baru yang aku tulis follow jaa aku nah. Daa, see you at sana. Byee

NamiiiKimm

          Hai diri,
          Hari ni hari lahir kau.
          Dan walaupun tak ada sambutan besar, tak ada ucapan yang buat kau rasa betul-betul diraikan… aku tahu kau tetap layak rasa dihargai.
          
          Aku tahu, kau simpan banyak dalam hati.
          Kau tak selalu luah, tapi kau rasa.
          Rasa rindu, rasa sunyi, rasa “kenapa orang yang aku harap tak buat apa-apa pun hari ni?”
          Dan rasa tu tak salah.
          Kau manusia penuh harapan, penuh rasa.
          
          Tapi hari ini…
          Aku cuma nak cakap, Terima kasih sebab bertahan.
          Terima kasih sebab masih berdiri walau banyak kali kau rasa jatuh.
          Terima kasih sebab sayang orang lain, walau tak selalu disayangi semula dengan cara yang kau harap.
          
          Kau tak perlukan sambutan besar untuk buktikan hari ini bermakna.
          Hari ini tetap bermakna sebab kau masih di sini.
          Masih bernafas. Masih belajar. Masih mencuba. Masih mencintai hidup.
          
          Dan kalau tak ada siapa nak peluk kau malam ni,
          biar aku, versi dalam diri kau yang paling jujur peluk kau dengan kata-kata ini
          
          > "Aku sayang kau. Aku bangga dengan kau. Aku akan terus ada untuk kau, tak kira siapa datang atau pergi."
          
          
          Selamat hari lahir, 
          Walaupun hari ni sunyi… hati kau tetap bercahaya.
          Dan satu hari nanti, akan ada orang yang lihat sinar tu dan sambut kau dengan penuh ikhlas, seperti mana kau layak disambut.

NamiiiKimm

Bila baca balik kan chapter 13, lain sungguh cara aku tulis. Beza weii dari chapter 1 sampai 13. Serious beza. Aku pun tak tau version yg mana yg best. Adoii pening pening. 

NamiiiKimm

@NamiiiKimm kan, sorry nahh. Da try buat pov tapi plik sangat sebab tinggal lama sngat huhuhu
Reply

hearafianis07

haah ada kelainan sikit
Reply