Çocukluğumu ruhumun büyüdüğünü hissettiğimde terk ettim. Ruhum;  gövdesi  çürümüş bir ağacın dallarında sallanırken bedenim soğuk bir hastane odasında terk edilmiş ihtiyarların arasında yaşamını sürdüyordu. Başımı kaldırdım karanlık ile ilk defa göz göze geldim. Ürkütücü fakat tanıdık  bir etki bırakmış gibiydi. Gökyüzünden düşen kar taneleri ruhumu esaret içinde bırakırken küçük bir kız çocuğu gibi ellerimle kendimi koruyormuş gibi yapıyordum. İçimdeki korku cesurluğumu zedeliyor yeni bir ben yaratıyordu. Ben öylesine biriydim beni bazen yağmur altında müzik dinlerken görebilirsiniz. Bu hayattan hiçbir şey beklemediğimin sadece özgür olmak istediğimin kanıtıdır.  Ruhum ete kemiğe bürünmüyor ama yine de hissetmemi istiyor. Hissederek ve zihnimi serbest bırakarak yaşıyorum. Zira; hayat bir su gibi akıp gider yaşadıklarını anlayamazsın.  Ruhum boş değil sadece üzerimdeki nikbinliği terk edecek kadar  cesur.   

N

İletişim;
  Mail:www.nilayerdeger1@gmail.com 
 İnstagram: www.instagram.com/nilaaay._com
www.instagram.com/misslaviniawriter