Gökyüzü:
Bağrımda büyüyen o cennetti.
Saçları vardı, kızıldı.
Cehennem kokardı.
Ve hep cehennemin ucunu yaktığı yanık diliyle uzandığı yerden fısıldardı.
Küçüğüm, seni üzmüşlerdi.
Seni ağlatmışlardı.
Sen parmak uçlarınla yürürdün korkudan. Kaburgan kalbine batar da bir iz bırakmaz, ruhuna nasıl uçurum delikleri açar diye sorardın kendine.
Çıplak uyurdun, üşümezdin.
Bacakların sevgisizlikten aç kalan karnına yapışır, sayıklamaya başlardın.
Bitecek... Bitecek...Bitecek...
Sana öğretmemişlerdi.
Gece düşer,
İnsan gider,
Gün biter.
Ve kelebekler de ölür diye...
Nur Ergül.
-
K.A
Mag-sign up para makasali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwento
o
Nur-Sungmin
Aug 22, 2025 09:30PM
Okuyucularıma Merhaba… Buraya, yazmaya ne zaman dönersin diye sorduklarında net bir cevap vermekten kaçınırdım. Şimdi ise Suskun 2. Kitabın 5. Bölümünün yaklaşık 4-5 sayfasını yazdım. Kayıplarda var...Tingnan ang lahat ng mga usapan
Mga kuwento ni Nur-Sungmin
AVARE
-
4 yıl önce yarışma için yazılan bir yazıydı, kazanıldı. Devamı gelmeyecek.
Nur Ergül.
SUSKUN 2
-
Kumaştan bir kitap.
Uçları tüm o hüznü çekmiş, sararmış bir kanser.
Ruhu vücudunun hissetmeyeceği en ağrı...
SUSKUN 1. (Tamamlandı)
Seni zihnime davet ediyorum. Bu kitabı açtığın an bir ruhun kesesinde büyümeye başlayacaksın. Seni acımla, gö...