Nur-Sungmin

Oha profil değişmiş bu elf gözlerim neler görüyor öyleeee 

Yazarcim geri dönmeyi düşünüyor musun?‍

Okuyucularıma Merhaba… Buraya, yazmaya ne zaman dönersin diye sorduklarında net bir cevap vermekten kaçınırdım. Şimdi ise Suskun 2. Kitabın 5. Bölümünün yaklaşık 4-5 sayfasını yazdım.  Kayıplarda var olduğum bu süreçte bana ulaşmaya çalışan okuyucuların yorumlarından yola çıkarak sosyal medya hesaplarımdan birini buraya bırakacağım. Bana ulaşmak istediğinizde mesaja okuyucum olduğunu belirtirseniz dönüş yapabilirim. 
          
          Kendine iyi bak okuyucu, görüşmek dileğiyle.
          
          Tiktok-nurs.langlab

Yıl oldu 2025 hala bjr umut bizdeki istikrar kimsede yok  bence gelmicek zaten bölüm yazar atacak olsa atardı 5 6 seneden sonra bölüm gelmez beklemeyin artık bence ....

Hala kitaptan umudumu kesmedim. İlk kitabı okumaya başladığımda 14 yaşındaydım ve şimdi 23 yaşında genç bir kadınım. İki kitabında uzun zaman alacağını zaten biliyordum. Kurguya duyduğum sevgi ve hayranlık hala devam ediyor. Senin hayatında neler olup bittiği hakkında bir fikrim yok lakin elbet bir gün kurgunu tamamlayacağını düşünüyorum. Dilerim yeni bölümü biraz daha geçe bırakmazsın çünkü bizler yani benim gibiler hala seni ve bölümü bekliyor.

-BARS URAĞAN-
          
          
          Kumaştan bir kitap. 
          
          Uçları tüm o hüznü çekmiş, sararmış bir kanser. 
          
          Ruhu vücudunun hissetmeyeceği en ağrısız boşluğuna çekilmiş gibiydi.
          
          Yaralar onu hapsetmiş miydi? Yoksa bu onun kendisine ördüğü hapsi miydi?
          
          Çekilen son nefesten sonra dudaktan kopup soğuk kül tablasında boğulan duman, gri gözlerinde kurak bir ülke kurmuştu. 
          
          Milletini kaybetmiş,
          
          Toprağını,
          
          Çiçeklerini,
          
          Hatta kendisini.
          
          Söğütün altına sırtını değil, omurgasını yaslamış beş yaşında ki kız çocuğu, 
          
          O bu hayatı bir kere, ama yıllarca yaşayıp beş yaşında ki mezarlığına gömülüvermişti.
          
          Taşı yoktu.
          
          Toprağı bir hiçliği kucaklıyormuşçasına dümdüzdü.
          
          Yalnızdı.
          
          Benim gibi. 
          
          Yanına vardığımda acı çekiyordu.
          
          Benim gibi.
          
          Ayak altında ezdiğim yapraklardan sonra gelen bedene doğru gözleri bir takip başlatırken açığa çıkan o ufak yüzü, yüz hizama bir çerçeve gibi oturmuştu.
          
          Göz göze geldiğimiz ilk an, çekilen ilk fotoğraf karesiydi.
          
          İlk çerçeve. 
          
          Söğüt Ağacı, 
          
          Okyanus ve Bulut. 
          
          Aytaşı. 
          
          Ve sonra bir Roman.
          
          —
          
          Nur Ergül.

,

Yeni bölüm ne zaman???

Suskun 5. Bölüm 
          -ALINTI-
          
          Yüzüme dik dik bakmasıyla, "Onu tanıyorsun." dedim. "Dediğimi yapacak mısın?" 
          
          İkna olmuşa benzemiyordu. Fakat daha fazla bu yolda gidersem inandırıcılığımı kaybedebilirdim. 
          
          "Konu ne?"
          
          "Gelecek aylar da bir büyük bir yarış var."
          
          Kaşları düzleşirken bundan haberdar olduğunu anladım. 
          
          "Tüm gruplar gibi eminim yarışı almayı sizde istiyorsunuz."
          
          "Sen de onlardan biri değil misin?" diye imada bulundu.
          
          "Son yarıştan sonra Bars'ın bana hala güvendiğini düşünüyor musun?" diyerek sorusunu küçümsedim. 
          
          Sessiz kaldı.
          
          Güzel diye geçirdim içimden.
          
          Yalanlarımı sağlam inşâ ediyordum. 
          
          Telefonunu çıkardı. İçimden hayır diye seslendim. Yapacağı herhangi bir görüşme oyunumun burada sonra ermesi demekti. Ekrana oyalarcasına attığı bakışlarını güçlendirmeden "Daha önce Bars'ın bizi gördüğünü unuttun sanırım." diyerek dağıttım.
          
          "Daha iyi bir yer biliyor musun?" 
          
          Sinirlenmeye başlamıştı ama bu iyiydi. Dikkatini daha kolay dağıtabilirdim. Bakışlarımla işaret ettiğim yer sonrası gözlerini devirip harekete geçince içimde ki düğümlerin çözülüp beni serbest bıraktığını hissettim. Adımlarım devreye girdi, Bars'ın anlattığı gibi onu yalnızca kapının ardına kadar çekmem yeterliydi. Ayak izlerimiz kapıyı takip ederken sonunda parmaklarım soğuk metali tuttu, kapıyı açar açmaz kendimi beklediğim o adrenalin dolu anın içinde buluvermiştim.
          
          "Noluyor lan!"
          
          Bars "Kes sesini!" diyerek bedenini duvara sertçe itti. Hemen sonra elinden tutanağı çekip kısa bir bakış attı.
          
          "Deniz? Amına koyduğumun piçi!" 
          

Nur ya ne kadardır senin kitabını okuyorum vede bekliyorum insaf be kızım ömrümüz tükeniyor at artık şu bölümü.en azında küçük bölüm olsun o bile yeter..