To the Writer, for every cup of Black Coffee you gave me until the very end… ☕❤️
මට තවමත් අද වගේ මතකයි, මම Black Coffee කතාවේ පළවෙනි Chapter එක කියවපු පළවෙනි දවස. මම වෑන් එක ඇතුළේ ඉඳගෙන පළවෙනි වතාවට ඒ Chapter එක කියෙව්වා.මුලින්ම මට ඒ ගැන එතරම් දෙයක් දැනුනේ නැහැ. ඒත් ආයෙත් වතාවක් කියෙව්වා… එතකොට තමයි මට හිතුණේ, මම මේ කතාව දිගටම කියවන්න ඕනේ කියලා.
ඒ වගේම Black Coffee කතාව මට කවදාවත් අමතක නොවෙන්න තවත් හේතුවක් තියෙනවා.
මම මේ වගේ ලස්සන සංවාදයක් Writer කෙනෙක් එක්ක කරගෙන ගිය පළවෙනි වතාව මේක.Writer, ඒ සංවාදේට එකතු වෙලා තවත් එක ලස්සන කරාට ස්තුතියි.
කතාවේ මුල් Chapters වල තිබුණු ආන්විගේයි යේවිගේයි පාසල් කාලේ අවස්ථාවලට මගේ හිත ගොඩක්ම ගියා. ඒ වගේම Chapter 15දී ආන්විගේ කකුල පෙරළුණු අවස්ථාවේදී, යේවි ඇය ගැන සැලකිලිමත් වෙමින් ආදරණීයව හැසිරුණු විදිහ මගේ හිතට ගොඩක්ම දැනුණා. ආන්විගේයි යේවිගේයි අතර තිබුණු ඒ පුංචි පුංචි ආදරණීය අවස්ථා මම ගොඩක් කැමති.
සමහර දවස්වල මම Writerගෙන් එන Black Coffee notification එක එනකම් බලාගෙන හිටියා.
ඒත් අද ඉඳලා….........
Writer, ලස්සන කතාවක් ලබා දුන්නාටත්, ඒක මේ තරම් ලස්සන අවසානයකින් අවසන් කළාටත් ගොඩක් ස්තුතියි.එසේ නම් අවසන් Black Coffee කෝප්පයෙන් මම සමුගන්නවා… ☕❤️
නැවත හමුවන තුරු, Writer…
මට ලබා දුන් සෑම Coffee කෝප්පයකටම ස්තුතියි.
❤❤❤
