ඔවුන් මා දෑත්
විලංගු දැමූහ.
මා මුව වචන 
ගොළු කළහ.
සියල්ලන්ගෙන්ම මා
හුදකලා කළහ.
කළු තිරයකින්
මාත් ලෝකයත්
වෙන් කළහ.
මගේ හුස්ම පමණක් 
ඉතිරි කළහ. 


තවදුරටත් මා ජීවත් වන 
බව මට පසක් කරන්නේ 
මේ හරිත තැනිතලාවයි...💚
අසලින් ගලා බහින
සුදෝ සුදු ජල දහරාවයි.....🤍
මා තනි මකන සියොතුන්ගේ
හිනා හඩයි පමණී.... ✨
ආදරය යනු එය නම් 
මා භාර ගන්නෙමී 
එය..... ♥️


ඒ සියල්ල අවසානයේ
ඔවුන්ට කළ නොහැකි දෙය නම්
මා සිතුවිලි සිර කිරීමය.
එය නිදහස් සියොතුන්
මෙන්
නිල් අහස පුරා දිව යයි..💙

       -ඔවින් 🖤