PedeNanaz
درود و مهر فراوان ❤️
بچه ها ازتون یه سوال دارم، اگه میشه جواب بدین.
میشه بپرسم چرا وقتی یه داستانی رو می خوانید، یا می بینید، چرا بهش ووت نمیدین؟! حالا کامنت بماند. چون برای کامنت دادن باید خیلی از انگشتاتون استفاده کنید، اما ووت دادن که کاری نداره. فقط کافیه یه اشاره کنید، همین. البته سعی میکنم غر نزنم، چون توی ذات و تربیت من نیست. اصولاً شخصیت آروم و محجوبی دارم. تا به حال هم خیلی کم گفتم یا اصلاً نگفتم؛ ولی واقعاً با همون انگشتی که داستان رو باز میکنید و میخونید میشه یه ووت ناقابل داد.... اینکه نگاهش میکنید و می خونیدش یعنی ارزش خوندن داره دیگه پس چرا واقعاً ووت نمیدین؟کاش واتپد هم مثل اینستاگرام بود می تونستی کسانی که داستان رو دیدن و خوندن و ووت ندادن رو ببینی، اون وقت می تونستی بی معرفت های واتپد رو شناسایی کنی. واقعاً چرا ووت نمیدین؟! این باعث تعجب منه!!! بیشتر نویسندههای داخل واتپد منو میشناسند، من خودم به شخصه هر داستانی را که میخونم حتی اگه ارزش خوندن نداشته باشه یا با روحیات من جور نباشه،و با خوندن پارت اول و دوم متوجه این موضوع بشم! اما میرم تا آخرین پارت را ووت میدم، و آخرین پارت رو کامنت میزارم و از نویسنده تشکر می کنم. چرا؟! نه دیوانهام و نه روان پریش، صرفاً چون نویسنده زحمت کشیده از وقت و زمان با ارزشش که واقعاً مثل طلا میمونه براش، گذشته و این داستان را نوشته و برای سرگرمی ریدرا قرار داده، پس بی انصافیه که من بخونم و از زحمت و دسترنج اون استفاده کنم ولی بدون مزد و تشکر رد بشم. یه نویسنده برای داستانی که مینویسه و زحمتی که میکشه هیچ پولی از کسی دریافت نمیکنه، حتی میتونه دیگه داستانو ادامه نده، و نیمه کاره اون رو رها کنه. کسی هم نمی تونه شکایتی کنه، می تونه اصلا بره و به یه کار دیگه اش برسه. چرا!!!چون ما تو محل زندگی اون نویسنده نیستیم و درک درستی از شرایط روحی اون شخص و شرایط زندگیش نداریم، شاید اون لحظه که اون داستان رو میزاشته، واقعاً مشکلات زندگی داشته، شاید حال روحی خوبی نداشته، شاید گریه کرده بوده، شاید عزیزی رو از دست داده بوده، و خیلی شاید های دیگه، پس حداقل شما کم لطفی کنید . حداقل کاری که میتونید برای خوشحالیش انجام بدید، دادن ووت و گذاشتن کامنته اینو دیگه ازش دریغ نکنید دوستان.با سپاس فراوان
