Kim jestem?

Nikim i wszystkim. 

Raz jestem, raz mnie nie ma. 
Raz otulam, raz niszcze drzewa.
Raz potrzebny, raz opluty.
Raz wolny, a raz skuty.

Ciągnęła mnie w dół - ciemna szara codzienność.

A teraz Ty? Masz pokazywac się tutaj czelność?

Nie ma nic. Zepsute zostało już dosłownie wszystko.

I znów Ty? Wszystko zniszczone. Oh... Jak mi nie jest przykro.

Wracamy do rzeczywistości.
Dać upust kreatywności.