@RomanceFeveeeer
I will save you. You don't have to wait for anyone else.
We will get out of this situation. We don't need recognition or a title immediately, but one thing is for sure...
One day we'll live at peace, without carrying the heaviness we have rn.
Thankyou sa pagheal sa akin bago mag start ang SY, Kenzo and Marie Anicielle...
Promise, mas magiging matapang na'ko ngayon:)
Dear future self,
Wag kang kakagat sa "treat yourself gently" tama na ang pagsasakripisyo ng sy na to nakapag pahinga ka na gagi ka
Malapit na, madami kang pagkukulang at kasalanan na 'di mo sinasadyang nagawa...Lagi mo namang binibigay ang best mo eh, kaso may limit 'yun. May limitasyon ka, patawadin mo ang sarili mo
Kahit ano pang resulta ang makuha mo, it won't directly define your future.
Hindi 'yun ang magdidikta kung sino ka, hindi 'yun ang magdidikta ng future mo. Kung hindi ang university na 'yan, may iba pang planong university si Lord para sa'yo.
And in the time I had no one, I cried Renzo's name.
I might be crazy for this, but how could I have my own character as my comfort zone?
2025 is Coming. Hello, my boys. This year is my last year as a youth. Thank you for being part of it. Thank you for being the comfort of my painful youth. Thank you for being the light of alll the darkness.
Thank you for making me realize that I could be authentically me. Salamat dahil nariyan kayo para iparamdam na hindi ako nagiisa. This is the last hour of 2024...
Ethan my darling, I would make our journey worth it. I would never settle for less again. I would never make anyone make me feel worthless again. I would never give someone the power to destroy my mental health.
Teoshaun baby, I would always remember how to just laugh and smile about the things that makes me feel anxious. Promise, magiging matatag na ako at maghahanap ng solusyon sa mga problema ko imbis na maging anxious.
And ofc...(Aba biased yata)
Renzo my love, thank you for being my comfort during the hardest situation and moments of my year. Iyong panahon na hirap na hirap na ako gayong sabay-sabay na at hindi ko na alam ang uunahin. Iyong mga panahon na hindi ko na makilala ang sarili ko. Iyong mga panahon na sobrang disappointed na ako sa sarili ko. Iyong mga panahon na pakiramdam ko, sobrang inferior at dependent ko sa mga tao. Iyong mga panahon na pakiramdam ko, kahit mag try pa ako ay mauuwi na lang sa wala.
Renzooo, thank you for saving me ny Lieutenant Figuera.
Alam mo, natutunan ko na mas makilala at ma appreciate pa ang sarili ko. Mas natutunan ko na hindi ang nakaraan ko ang depinisyon ko sa sarili ko. Natutunan kong pahalagahan ang mga aral sa buhay.
Renzo, I promise you my love, na mamahalin ko din...miski ang mahinang side ko. Na imbis na alisin iyon sa sarili ko, ay iingatan at mamahalin ko pa. Oo, hindi ko na masyadong bubuhatin ang lahat all at once. Oo, mas pahahalagahan ko ang individuality ko. Oo, mas pauunlarin ko ang potentials na mayroon ako. Oo, hindi ko pipilitin ang sarili ko na maging available. Oo, kung mas komportable akong maging magisa ay pipiliin kong maging mapag-isa.
Oo, hindi ko na titignan bilang pagkakamali ang mga parte kong hindi ko nakikita sa iba. I would have my self respect in a way that the opinions of others about the things that makes me happy won't affect it anymore.
I would be me, bad sexy hot intelligent creative unbothered chill independent and authentic! Happy new year, Jack Frost. We finally found our "center".
:)
Oh siya, uwi na.
Uwi na 'yung pati pagbagsak ng mga dahon, ikinatutuwa. Uwi na 'yung mahilig maggawa ng spoken poetries, poems, and prose para mag-vent. Uwi na 'yung mahilig mag-paint. Uwi na 'yung idinadaan sa dasal ang lahat. Uwi na 'yung natututo sa sariling pagkakamali imbis na mag-self-sabotage. Uwi na 'yung mas naglalaan ng oras sa sariling habits kaysa sa ibang tao. Uwi na 'yung kayang maging masaya nang mag-isa. Uwi na 'yung hindi nag-o- overanalyze ng kung ano-ano. Uwi na 'yung mahilig kumanta with guitar tapos kanta ni ate Belle Mariano/ate Patch Quiwa. Huwag nang hayaan na diktahan ng iba o ng mga taong nakapaligid sa'yo kung sino ka, kahit 'di ka man nila ma- appreciate. Uwi na, dali...Napaka hirap mawalay sa sarili.
Graduate na'ko
Graduate na'ko. Hindi na ako naiilang dumaan sa hallway kung saan madadaanan ang classroom niyo. Hindi na ako kabado araw-araw sa school na makita ka. Hindi na ako kabado na nakasalubong ka. Hindi na ako takot na baka isa ka sa tao sa paligid. Hindi na ako naiilang magbasa tungkol sa mga main character na tumutugtog ng intrumentong katulad ng sa'yo. Hindi na kita kinukumpara sa mga taong nakakasalamuha ko. Hindi na kita hinahanap-hanap. Hindi ko na bitbit ang nakaraan natin. Hindi ko na iniisip kung kamusta ka na ba o kung anong ginagawa mo. Hindi ko na iniisip kung bakit mo 'yun ginawa.
Graduate na'ko, tapos ko nang pag-aralan pa'no gumaling sa sakit na naranasan ko, at natuto ako.
Masaya makipag away sa characters sa sinusulat hehehehehehehe paghiwalayin ki kaya 'to