داشتنت حسیست از جنس آزادی 
آزادی در شب های تيره چشمانت 
آزادی در کندوی شیرین لبهایت
آزادي در گرماي چاي زمستاني آغوشت 
داشتنت عشق است 
میپرسی عشق چیست ؟
پاسخ میدهم که 
نه خیر ! باید بپرسی عشق کیست ؟
میخندی و میگویی 
خب ای که زر چشمانت طلای ٢٤ عیار ! عشق کیست ؟
و آنگاه است که زبانم از گفتن وجودت ، حضورت و  مرورت بند می آید 
آری داشتنت حسیست از جنس غرور و سرور 
و خب نداشتنت ؟ 
 آخ كه تبر بزند به این ریشه ی نداشتنت
 ویران شود این خانه ی بي نور نداشتنت
و آخ ... کجا رفته ای پس ؟
مگر قرار نبود بگویم عشق کیست ؟

-خودم-