SUNSET_Vk

درود ، امیدوارم که سالم و سلامت باشید.. 
          گذر زمان خیلی دگرگونی ها ایجاد میکنه و همه مون تغییر میکنیم ، سلیقه ها و علایق ، صحبت کردن ، نشستن ، لباس پوشیدن ، و هرچیزی..
          اما باید بگم جگرگوشه هنوز هم موردعلاقه مه. لطافت و زیبایی خاصی که داشت و حس و حالی که القا می‌کرد فراموش نشدنی ان.
          یک روزی در یک زمانی دوباره میخونمش ، اون روز قطعا قرار نیست همراه با تفکرات قبلیم با وقایع رو به رو بشم ، و چیزی که منو خوشحال تر میکنه اینه که قراره با داستان از زاویه دید جدیدی مواجه بشم و اینه که من رو به شوق میاره.. 
          آخر شبی بعد مدت ها دوباره دیدمش و نتونستم جلوی خودم رو بگیرم تا نیام و یک اعلام حضوری نکنم و براتون آرزوی سلامتی و موفقیت نکنم.
          امیدوارم که سلامت باشید و مقاوم در برابر سختی ها.
          شبتون آروم✨️.

سلام. احتمالا الان قطع بشم پس سریع میگم و وقتی که وصل شدیم درست، میام و ضجه میزنم.
          جگرگوشه رو پرستیدم جانم پرستیدمش. نزدیک یک ماهه که کامل خوندمش و بار ها و بار ها تو همین یک ماه ری‌رید کردم.
          لطفا لطفا فصل دو بده توروخدا یا حداقل افتراستوری
          خیلی قشنگ و جدید بود
          خسته نباشی واقعا♡

سلام گلم امیدوارم حالت خوب باشه:)
          بعد خوندن فیک (جگرگوشه)عاشق قلمت شدم کاش بازهم بنویسی ^^

هی سلام ، چطوریییییی؟؟
          خواستم بپرسم هیچ ایده ای نداری برای اینکه مارو با یه داستان جدید و قلم زیبات مهمون کنی؟

سلام عشق، جیگرگوشه رو دیشب خوندم و خیلی راحت می تونم بگم "عجب شاهکاری خلق کردی" جـانم.❤

ولی من به یه دوست اروم مثل تو تو زندگیم نیاز دارم

سلام، پری‌زآد.
          می‌شه بدونم چطور می‌شه باهاتون ارتباط برقرار کرد؟

 #خاطرات نبودنت/این‌بار
          "یاس"
          
          V POV:
          
          این اواخر مثل بهار بود...
          بی‌تعادل اما طناز؛
          درست مثل یک باغ سبز بعدِ بارون، هنوز زیر چاله چشم‌هاش پر از اشک بود و حتی اگه از کنارش می‌گذشتی هم بویِ ملایم نفس‌های ناآرومش از روی حصار سینش،
           مثل " یاس‌های" پیچیده به در ورودیِ پارک به مشام می‌رسید...
          این اواخر دقیقا مثل خورشید اردیبهشت، یک لحظه از تابش و خنده‌های سُرخش، تمام وجودم رو با لذت و ولع می‌سوزوند و یک لحظه هم جوری تبسم لب‌هاش رو تا روزها پنهان می‌‌کرد که حتی دلم برای دیدن فاصله بین دو لبِش تنگ می‌شد و مجدد باید شالِ گوشه کمدم رو از سردی نگاهش، روی لباس‌های نازک بهاریم می‌پیچدم...
          به من گفته بود؛ پیش از اینها به من گفته که یک روز مثل نسیم آخر شبِ ماه دوم بهار، از کنارم رد می‌شه. درست زمانی که بین ملافه‌های نرمِ آغوشش خوابیدم و یک دستش رو مثل قسم، به دستم گره کردم...
          باورم نکردم چون؛ چشم‌های خمارش بیشتر از اینها اعتبار بودن رو به قلبم بخشید و من بی‌اینکه لحظه‌ای به آینده‌ی ایستاده اون سمت پل نگاه کنم، غرق حال و همین الآن با اون و بویِ خوب شانه‌هاش بعد از یک تکیه طلانی و رفع خستگی بعد از تموم روزهای ظالم بودم...
          روی قولش موند؛ بیشتر از اینکه پاهاش رو به ماسه های دریایِ خاطراتمون فشار بده و ردشون رو محکم بگذاره، این وعده‌ی رفتنش بود که محکم‌تر از ضربه تنهایی قبل از بودنش به روحم مُهر شد و حالا دفتر مهر و موم شده‌ی "عشق" برای من با یک صفحه‌ی سوخته و خمیده جامونده...
          
          درست درون همون خونه، کنار همون باغ، مقابل همون پارک و لا‌به‌لای همون ملافه‌ها_

دیشب جگر گوشه رو خوندم... مرسی.. تاحالا نمیدونستم میتونم اینقدر اشک بریزم..

سه ماه از زمانی که جگرگوشه رو خوندم گذشته و هنوزم اینطوریم که " جگرگوشه یه طور دیگه ای قشنگ بود"..
          دختر این فیک واقعا فوق‌العاده ست.. ممنونم ازت که همچین داستان زیبایی و نوشتی که ازش لذت ببرم طوری که همیشه یادم بمونه .
          خیلی خاص ، جدید ، و فوقالعاده ست...