Piszę, bo interesuje mnie człowiek zanurzony w historii i codzienności - jego wybory, lęki i to, co zostaje niewypowiedziane. Najbliższa jest mi proza realistyczna i historyczna, oparta na obserwacji, nastroju i długim trwaniu procesów, które kształtują jednostkę.

Cenię powolną narrację, psychologiczną wiarygodność i tło społeczne. Bardziej niż fabuła interesuje mnie sens, który wyłania się z detali. Pisanie traktuję jako formę uważności i próbę zrozumienia świata, a nie jako ucieczkę od niego.