ကျွန်ုပ်သည် အမှောင်ထုအား ကြောက်ရွံ့သည့်အခါ မနက်ဖြန်သည် ကျွန်ုပ်၏ မျှော်လင့်ရာဖြစ်တယ်။
ကျွန်ုပ်သည် သေရတော့မည်ကို သိသောအခါ နောင်ဘဝကို ရောက်ရှိရန်သည် ကျွန်ုပ်၏ စိတ်လှုပ်ရှားရာ၊ မျှော်လင့်ရာဖြစ်တယ်။
ကျွန်ုပ်ချစ်ရသူတို့ သေဆုံးသွားသည့်အခါ ထိုသူတို့၏ အပြုံးအရီများကို စိတ်နှလုံးသားထဲ သိမ်းဆည်းထားလိုက်တယ်။
ကျွန်ုပ်ရှိရာ ဒေသတိုင်း ထိုလူသားတို့ ရှင်သန်တည်ရှိမည်ဖြစ်တယ်။

ကျွန်ုပ်ကို စွန့်ခွာသွားသူတိုင်းအတွက် ကျွန်ုပ်မှာ ပူဆွေးနေရန် အချိန်မရှိပါ။ အချိန်ရှိလျှင်လဲ ခဏသာ။ မနက်ဖြန်၌ မည်သည့်အသစ်အဆန်းများ ဖြစ်ပေါ်မည်ကို စောင့်မျှော်ရသည်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားဖို့ ကောင်းလှပါသည်။ ဘဝဆိုတာ အချိန်နဲ့အမျှ အိုမင်း၊နာမကျန်း၊သေဆုံးရမှာပါ။ ငါသာ ပူဆွေးနေရင် အံ့ဩစရာတွေကို ဘယ်လိုခံစားမိပါ့မလဲ။ တက်နိုင်သမျှ အကောင်းဆုံးကြိုးစားခဲ့သည်မို့ နောင်တတို့ ငါ့၌ တစေ့တဆံမျှ မရှိပါ။
ဘဝဆိုတာ ကောင်းတစ်ခါ ဆိုးတလှည့်မို့ ဤအကောင်းအဆိုးတို့ကို မတ်မတ်တန့်ရပ်နေမယ့် ငါက အရမ်းကို တောက်ပနေပါ့မယ်။

အမှောင်ည၏ သာဝကများထဲမှ အမှောင်ည၏ သာဝကတစ်ပါး