Sitera_070

“Söylenen değil, susarken bile sevdiğini hissettiren sevilir.”

Yara bere içindeyim
          Bir uçurum dibindeyim
          Elim uzar ölüm çeker
          Yaram kanar, kanar,

Kara geceler üzerime titreyen
          Bi'çok sözüm var beni bekleyen
          Ne çok hırsın var tükenip bitmeyen
          Sabrımdan, aldırmam
          Düşenle işiniz yok, akıllara kârında
          Güvenli dağlar hep tutundu dallara
          Yüzüme gülenler bilenir ardımdan

"İnsan bazen sadece yorulur Olric. Ne kırgındır, ne kızgın. Sadece bitkindir."

Rüzgar fısıldar, Karanlıkta saklı sırları, Gözler görmez, kulak duymaz, Ama kalp anlar, sessizliği.

İnsan kalabalığında en çok kendime yabancıyım, Gülüşler var etrafta, ama içimden düşüyor sesim. Ne bir yolum belli, ne de varacak yerim, Sessizliğin ortasında kaybolmuş gibiyim.
          
          

Zaman ne acayip birşey demi , herşeyin ilacı diyorlar. Tam iyileştim derken seni öldürüyor.

"Bazı insanlar hemen gürültüyle gelir. Bazılarıysa... bir şarkının susma yerindeki sessizlik gibi.Poyraz... sanki ikinci türden. Ve ben ilk kez... sessiz bir hikâyenin içinde kalmak istiyorum."

Mesela ben artık eski ben değilim o eskideki takıntılı herşeyi bi tık fazla takan benden eser kalmadı umursamaz muhteşem bir boşvermişlik içerisindeyim nasibimiz de varsa yolumuza düşer düşmezse nasibim değilmiş:))

“Her gün bir kere hatırlar mısın beni? Her hatırladığında bir kere gülümser misin kimseye belli etmeden? Ya da gözlerin dolar mı bazen aklına gelirsem? Çaresiz miydi diye düşünürsün, o yolun yolcusu muydu... Yavaş yavaş unutur musun yoksa beni? Senden önce hiç hayal kurmamışım. Bana hayal kurmayı öğrettin ya sen, bir insan diğerine daha ne kadar yakından dokunabilir ki... Hoşça kal güzel kalplim, güneş yüzlüm, kızgın karetecim. Olduğun gibi kal. Gözyaşı dökme arkamdan. Sadece, bir Akgün geçti hayatımdan de. Sonra da bir sabah güneşiyle unut gitsin beni. Hoş kal, hoşça kal...”
          
           #Son Yaz #