Her şey, hatıraya dönüşerek anlamını yitirir; Zamanın tek yönlülüğü ve göreliliği, varoluşumuzu bir illüzyona böyle dönüştürür. 
Mutlak bir ana hapsolmuş bir zihin, tanrısallaşmıştır; depresif bir katatoni krizine bakar her şey. Zihin acıyla yarıldığında, çatlaklarından nihayet tanrı doğmuşur. 

-Karşılıksız aşklara yeminim olsun, tüm bunları anlıyor olduğumu anlatmayacağım kimseye.-

Ben tanrısız bir muminim. Dermansız bir hasta. Delirmiş bir akıl. Şiirsiz bir şair. İsimsiz bir imza..
Ben, bu çöplüğe atılmış en değersiz ruhum.