Yazarın gönlünden gelen ufak bir not: 

Benim küçüklükten gelen bir hayalim vardı. Bir kitap yazmayı istiyordum! Ama tabi başarıp başaramayacağımı bilemiyordum. Bir gün annemle sokakta dolaşırken bu hayalimi ona tekrar hatırlattığımda 'Bence yaz kızım, nasıl olursa olsun, en azından hayalini gerçekleştirirsin!' demişti. Bunun üzerine her ne kadar korksam da tüm cesaretimi toplayarak kendim genel kurgusunu oluşturduğum bu romana bir cesaretle başladım :) Fakat o da ne! Yazmaya başladığım andan romanımı bitirdiğim sürece kadar tek bir sahnede bile duraksayıp bu olmamış dediğim bir ana rastlamadım gerçekten! Sanki ne bileyim sihirli bir değnek elime dokundu ve bu roman ortaya çıktı gibi hissediyorum! Belki de her şeyden öte kahramanlarımız Fatih, Ece, Zeynep ve Ahmet'i çok benimsemem ve onlarda gördüğüm şeylerin bana dokunabilmesi gibi bir şey bu! Gerçekten bunu tarif edemem! Aslında size söyleyeceğim şey: Ben bu romanda kendimi buldum, karakterlerle birlikte güldüm, ağladım, kahroldum, mutlu oldum, umutlu oldum! Bu nedenle şu anda umabileceğim tek şey: Umarım sizlerde bu romanı benim gibi benimser ve tıpkı küçük bir çocuğu sevdiğiniz gibi seversiniz! En son olarak her ne kadar romanımın ismini çok sevsem ve onun taşıdığı anlamı çok iyi bilsem de, 'AKLINIZDAN SEVMEYİ GEÇİRİN DEĞERLİ DOSTLARIM! :)' Hepiniz sağlıcakla kalın!