Ve bir gün iradem ile şansım birleşti. Zarlar altı geldi.            Bambu ağacı gibiyim, büyümekteyim ama insanlar yalnızca aniden uzadığım zamanı görecek. 

Renklerimi öldürmüyorum artık, deliliğimle gurur duyuyorum. Ben buyum, yalnız ve vahşi bir ruh.

"Yalvarırım sana. Kalbinde çözülmeden kalan her şey için sabırlı ol. Soruların kendisini sevmeye çalış; kilitli odalar veya yabancı lisanlarda  yazılmış kitaplar gibi. Cevapları şimdi arama. Şuan da cevaplar sana verilemez, çünkü sen henüz onlarla yaşayamazsın. Bu her şeyi yaşama meselesidir. Şuan da soruyu yaşaman gerekiyor. Belki daha ileride, farkına bile varmadan günün birinde kendini cevabını yaşarken bulacaksın."

Eskiyen kelimeler gibi zamanın üzerine devrilen bir anıyım ben. Tanıdığı herkesin üzerinden geçip, zamanın kırıntılarını serpen ve kendinden izler bırakan, bu sayede satırlarla sonsuzluğa uzanan güçlü bir elin sahibiyim.
Beni tanımak istediğini duyar gibiyim. Öyleyse sana adımı fısıldıyorum. 

Ben bir kelime cambazıyım. 

Her seferinde ipten kayıp,  bedenine düşen kelimelerin ağırlığını yüreğinde yaşayan ve yaşattırmaya çalışan vahşi bir ruhum. Gogol' un paltosunun cebinde, onunla her seferinde insanlardan kaçtığım ve yaktığım yerdeyim. Aynı zamanda senin zihnine bulaştırdığım karakterlerin içinde ki şeytanım. 

Ruhunun yandığını hisset, benimle.


"Sanat; pervane misali gerçeğin çevresinde uçuşur ama kesinlikle yanmamaya kararlıdır. "
Franz kafka.