Tangerineberry14

စိတ်တွေလေးလံရလွန်းလို့ ဒီရက်ပိုင်းစိတ်ထဲကရှိတဲ့အတိုင်းပဲနေဖြစ်တယ် “အမြဲတမ်းပြုံးပြုံးလေးနော် ချစ်စရာကောင်းလိုက်တာ”ဆိုတဲ့လူမှုရေးအရချီးမွမ်းသံတွေကြားရဖို့ စိတ်ထဲကမပါပဲ အတင်းလုပ်ယူထားခဲ့တာဘယ်လောက်တောင်ကြာသွားခဲ့ပြီလဲ သူများကိစ္စဆိုအသည်းအသန်ကူညီရင်း အားနာတတ်တဲ့စိတ်ကြောင့်မငြင်းနိုင်ခဲ့တာတွေ  ရှယ်ပလန်နဲ့အားအင်ကုန်ခမ်းစေတဲ့လူမှုရေးကိုအောင့်အီးသည်းခံပြီးလုပ်နေရတာတွေကြောင့် အိမ်ပြန်ရောက်တိုင်းအရုပ်ကြိုးပျက်ပဲ စကားတွေထပ်မပြောနိုင်တော့လို့ ဘယ်သူနဲ့မှမတွေ့ချင်တော့လို့အခန်းအောင်းရင်းအနားယူတဲ့အချိန်ကတစ်နေ့တာရဲ့favပဲ 
          	အဲ့လိုpeople pleaserကြီးဖြစ်မှန်းမသိဖြစ်နေတာကိုမုန်းလွန်းလို့ ငါကငါ့ပုံစံအတိုင်းမနေနေတာကိုမကြည့်ချင်တော့လို့ ဒီရက်ပိုင်း ငါရဲ့resting faceဖြစ်တဲ့ သူတို့ပြောတဲ့”စိတ်ဆိုးနေတာလား”ရုပ်ကြီးနဲ့ပဲနေဖြစ်တယ် မရယ်ပြချင်တာကိုကြိုးစားပြီးရယ်ပြမနေဘူး ငါစိတ်မပါရင် ဘာနေနေ “မသိဘူး” ပဲ ဝတ်ချင်ရာကိုဝတ်တယ် ဘယ်သူဘာပြောပြောငါကြိုက်ရင်ပြီးရော သွားချင်ရာကိုတစ်ယောက်တည်းသွားတယ် social anxietyဆိုတာလည်းငါ့မှာတကယ်ရှိမနေဘူး “ငါ့ကိုလာစွာရင်ငါကလုပ်မှာနော်”ဆိုတဲ့mindsetထားပြီးကတည်းက စိတ်တွေပေါ့ပါးလာတယ် သည်းခံတယ်ဆိုတာနာမည်ပဲကြားကောင်းတာ စိတ်ကျန်းမာရေးကိုအင်မတန်ဒုက္ခပေးတာ 
          	နူးနူးညံ့ညံ့လေးကငါ့ပုံစံလေးလို့ထင်ခဲ့တာ တကယ်ကကိုယ့်ကိုယ်ကိုညာပြီးတမင်လုပ်
          	ယူထားခဲ့တဲ့characterသက်သက်ကြီးဖြစ်နေခဲ့တာ ဟိုဘက်ကတုတ်ရှာနေတုန်း နားရင်းအရင်ပြေးအုပ်တဲ့ ငါ့ပုံစံကြီးပြန်တွေ့မှပဲစိတ်ချမ်းသာသွားတော့တယ် Bruhhhhhh