Wiem, że nie jestem idealna.
Nie jestem nawet dobra.
Ale czy jestem chociaż wystarczająca?
Czy jestem wystarczającą żoną? Matką? Córką?
Co to w ogóle znaczy być wystarczającym?
Spełniać oczekiwania? Sprostać zadaniom?
Robić "coś"?
Gubię się we własnych myślach.
Gubię się we własnym świecie.
Ścieżkę zakryły zarośla,
wokół mnie wyrósł gąszcz.
Dokąd mam podążać?
Zgubiłam własną drogę.
" Wymagajcie od siebie choćby inni od was nie wymagali"
Czy nie wymagam od siebie za wiele?
Jak mam sprostać czyimś oczekiwaniom skoro nie potrafię nawet własnym?