Vehyor

Letruce yayını tezgâhtan alıp inceledi. Önce elini parlak yeşil metalin üzerinde gezdirdi, bunu yaparken kalp atışları hızlanmıştı; bu yaya iyi denemezdi, bu yay tam bir sanat eseriydi.
          
          "Usta," dedi tuttuğu nefesini bırakarak. "Bu, bu gerçekten Ulular Dağı madeninden mi?"
          
          "Ta kendisi evlat," dedi Rantem gururlanarak. "Yeşil orsanadan." Elini bıyıklarına götürüp homurdandı. "Yeşil orsana şu günlerde elmastan bile zor bulunuyor. Madenin tükenmek üzere olduğunu söyleyenler var."
          
          Letruce yayın kirişine asıldı ve bıraktı. Hafif bir esinti metalin üzerinden parıltılı, yeşil tozlar savurdu.
          
          "Bu harika," dedi Letruce yutkunarak. "Daha da önemlisi, gerçek..."
          
          / GANDRODI [1] - Yeşil Gölge'nin Yolu, 3. Bölümden

Yak-Pab Letruce'ye döndü. "Letruce silahçı Rantem'in dükkanında birini görmüş." Cümleyi sakince kurduktan sonra bu sefer sarışın avcıya döndü. "Bizim aradığımız adam bu olabilir Pilano." 
          
          Eliyle uzaktaki bir yeri, ormanlık alanı işaret edince Pilano başını salladı.
          
          "Gidip bir soruşturun..."
          
          / GANDRODI [1] - Yeşil Gölge'nin Yolu, 2. Bölümden

Letruce, Avcılar Birliğine gitmeden önce Rantem Usta'nın yanına uğramak istedi. Kim bilir, belki de Rantem Usta ona söz verdiği yayını bitirmişti. Yayı olduktan sonra Avcılar Birliğine katılabilir, ucu bucağı olmayan ormanlar içinde maceralara atılabilir ve avlardan para kazanıp nice keşifler yapabilirdi. Hayallere dalmış bir halde silah ustasının dükkanına doğru yürürken tanıdık bir kadının sesini duydu.
          
          "Letruce! Buraya gel tatlım..."
          
          / GANDRODI [1] - Yeşil Gölge'nin Yolu, 1. Bölümden

"Adım Süvari, zamanın efendisi."
          
          Sesi boşlukta dağılırken boğazının kuruduğunu hissetti. Cümleyi defalarca haykırdı ama hiçbirinde duyamadı. Bir rüyaya kurban giden nice ömürler vardı adına Gandrodi denilen bu dehlizde, durum buyken o dehlizin sınırlarında can vermek bile komik kalıyordu. Süvari güldü, Süvari elini korkak alıştırdığı her kelime, üzerine atılmadığı her tehlike için güldü... 
          
          / GANDRODI [1] - Yeşil Gölge'nin Yolu, 'GİRİŞ' bölümünden

"Akıntıya kapılmadım, nehir benim."
          
          -Ankha [ Luranay ]