Kaybolduk. Yazıların ışığında biraz da olsa aydınlanıyoruz. Siyahın damaklarda bıraktığı zift, kelimelere dökülürken sadece rengini değil acı tadını da bırakacak damaklarda.
Okurken kendimize benzettiğimiz karakterler bile yakacak canımızı. Canımız yanacak ki devam edeceğiz. Acı ruhumuza saplanmış, hastalıklı bir duygu çünkü.
Ve unutmayın! Acı asla yetinmez.
Snapchat ; hilalucan
instagram ; hilalucan
- Düzce
- BergabungMay 22, 2015
Daftar untuk bergabung dengan komunitas bercerita terbesar
atau
Gençkurguda 250. Sıradan 137 te yükseldik. Okuduğunuz bölümlere oy ve yorum atmaya devam edin lütfen. Çok daha iyileri bizi bekliyor.Lihat semua Percakapan
Cerita oleh Hilal
- 1 Cerita Terpublikasi
MERİH (Mor Ve Yeşilin Dansı.)
355K
13.4K
48
Yalanlar, sırlar ve ihanetler vardı geçmişimde. Peki ben bunlardan nasıl bir haberdim? Öğrenmem gereken, belk...