Her ses yankılanır ruhumda. Çünkü yoksun sen. Bir yaprağın süzülüşüydün oysa,bir yağmurun gözyaşı. Boşluğumu doldurmak istedin. Sapladığın balta fazla keskindi, kanattı. Cennetin kovulan meleği, sızlayan yüreğimin feryadı. Toprağın fazla nemliydi. Senin mi gönlün üşüdü, yoksa kum taneleri bile kabul görmedi mi acımı?