Tanrı'nın bahşettiği aciz bedenim, Temmuz'un o kavurucu sıcağında dünyayla buluştu. Anneme göre Salı günüydü günlerden. Babama göreyse muamma..
  Yarım yamalak sevgiyle, varla yok arası bi vücutla büyümüşüm yıllarca. Sonra da kendi yolumu çizip gömülmüşüm yalnızlığıma. Dünyama girmek isteyeni de kesmişim göz denen hançerimle.. 
  Güveni hiçlikten olan, piçliğe göz yummayan, içinde fırtınalar kopmasına rağmen yüzünde güller açan bir Gökçen oluvermişim sonra. Küçük savaşlarda büyük kayıplar verip, bulandığım tozla toprakla dost olmuşum. Sayılı olan dostumu yitirip, bolca düşman edinmişim yıllarca.
  Değeri için ölebilecek, ölene gizliden gözyaşları döküp gün yüzüne çıktığında da güçlü görünmek için dudaklarını kemirecek biri oldum sonra. Ama hiç taviz vermedim baş koyduğum bu yolda..
 
 Sonradan da çok başka yönlerimi tanıdım. Adım dizelerde geçtikçe, adımı kıskandım. Deli Kurt'unu bulamamış bir Gökçen gördükçe ikincisini yadırgadım.
 
-Bir Gökçen tanıdınız bişükler. Hikayem, yükü olmayana dert yükler.