İlk yazmaya başladığımda kendimi buldum, ait olduğum yeri hissettim. Sonra zihnindeki sesler bir bir zindanlarından çıkınca fark ettim ki yazmak susturulmuş tüm düşüncelerimin sesi oluyor, konuşmamı sağlıyor. Bu fark ettiklerim son zannetim ama değilmiş. Yakın bir zamanda çok önemli bir şeyi de farkettim. Yazmak yaşamamı sağlıyormuş, ben yazmadığım her an ölüyormuşum. 
***
Tanışalım mı?