ancillulaa

hey, 
          	
          	Umarım iyisinizdir. 
          	
          	uzun bir süredir iyi hissetmiyorum ve yazdıklarımla ilgili şüphelerim vardı. Hikayelerim ne kadar iyi? İyiler mi? Bir anlamları var mı? Neden yazmağa devam ediyorum? Hissedebileceğim her şeyi tükettim. Mürekkebe akıtabileceğim hiçbir şeyim kalmadı. 
          	
          	Ama bu benim sorunum. Bu düşünceler yüzünden eksiden hissederek yazdığım ve benim ve sizin için için o zamanlar değerli olan hikayeleri kaldırmamalıydım. Kafamın içiyle gerçek dünya farklı ve severek okuduğunuz hikayeleri sırf kötü hissediyorum diye kaldırmaya hakkım yoktu. Üzgünüm. Hikayeleri geri yayımlayacağım ve sizin için hala yeteri kadar iyiler mi bilmiyorum ama dilediğiniz zaman okuyabilirsiniz. 
          	
          	Kafamın içindekileri diğerlerine yansıtmadan halletmek bana düşer. 
          	
          	Her gün buraya gelip eski yazdıklarımı, yorumlarınızı tekrar tekrar okuyorum. Keşke yine, yeniden etrafımı saran duygularla çevrelenseydim ve kalbinize dokunan karakterler yazsaydım. 
          	
          	Pes ediyorum, - diyemem. Hala üzerinde çalıştığım bir sürü yeni hikaye taslağı var. Yayımlayacak kadar cesaret bulabilir miyim hiç bilmiyorum. 
          	
          	Yanımda olup, bana destek olduğunuz için minnettarım. Benim için büyük bir değeri var. 
          	
          	Sevgilerle,
          	Yaman.

vanteniz

buralarda olduğunu bilmenin benim için değeri var. bu hüzünlü hikayeleri yazan o hüzünlü kız olmanın bir değeri var. sıradan bir yazar değilsin, bunun benim için değeri var. yetersiz gördüğün satırların içime işliyor ve ben yağmurlu günlerde seni hatırlıyorum. teşekkür ederim yanna, var olduğun için. üzüntünü kucaklıyorum, belki birazını birkaç sözümle taşıyabilirim. iyi ol. lütfen.
• Reply

da8ilyu

@ancillulaa ani duygu patlamaları ya da duygusal çöküş...adı ne bilmiyorum ama bu şekilde hissederken bile yazdığın ficleri kaldırıp sonradan pişman olman bile iyi biri olduğunu gösterir sakın insanların "niye böyle yaptın" gibi söylemlerine kulak asma kafana göre takıl sonuçta bu senin kararların insanlar bi zaman sonra buna alışmak zorunda kalıcak ki kimse alışmasa bile kime ne? Sen ne yaptıysan sen yapmışsındır başkasına ne...insanların hayatını bu denli etkilemesine izin verme çünkü çok aciz canlılarız konuşmaktan başka bir işe yaramayan bir grup canlı
• Reply

vividvendetta

Nasıl hissettiğini anlıyorum, sanırım.
          	  Benim sürecim şöyle, ne zaman yazma kıtlığı hissetsem kalemi bırakırım ve ne zaman tekrar elime almam gerekiyormuş gibi hissetsem tekrar alırım
          	  Kötü zamanların olur, zaman acıyı -inanması zor olsada- biraz götürür, hayatın sona erene kadar devam et ve yaşa dostum☞
• Reply

hiearuyi

Bleu'yu okudugumda daha 16 yaşında bile değildim ama o kadar etkilemişti ki beni .
          Sevgili yanna,  kitapların beni derinden etkilemisti daha önce niye hiç yazmadım bilmiyorum ama şuan 6 7 yıl sonra dönüp bakınca herhangi bir zamanda bu kitapları anımsadım geri döndüm ve baktım hala bu hesap açık. Kalemin cok kuvvetli insanı düşündürmeye iten cinsten iyiki o yaşımda görüp okumuşum seni. 
          Büyümek çok garip hissettiriyor. Keske hep 16 kalsaydım ama o yaştan geçeli bir süre oldu seni seviyorum kendine iyi bak❤️‍

sui_etmoi

Yanna, Lacrimosa kitabını bir de beyaz saçlı çocuğun  bakış açısından yazsan çok iyi/güzel olurdu. Belki Romeo Maira ya veya dünyaya diyemediği çok şey vardı. En azından bunları biz öğrenip bilelim. Ne kadar acı olsa da