Pisze po nocy, z resztkami wina na ustach i ciszą, która nie chce odejść.
Nie wierze już w bajki, tylko w momenty - te krótkie, w których coś naprawdę boli.
Lubię słowa, które kaleczą, i ludzi, którzy nie uciekają przed prawdą.
Każda moja  myśl to rana, a każdy wers to oddech po tych wydarzeniach.