Toffifee

Okay, moim celem był "domek" na Tommorowlandzie, ale tegoroczna Coachella to coś absolutnie niesamowitego. 
          
          BIGBANG na scenie, Justin Bieber z absolutnie legendarnym występem, który Katy Perry stojąc w tłumie publiczności podsumowała jednym zdaniem "Thank God He has Premium" i ten Major Lazer przewracający pure 2016 vibe, cudowna sprawa. Ogólnie stroje, atmosfera, palmy oraz wysoka temperatura sprawiły, że aż miło bylo popatrzeć siedząc w naszych polskich, kwietniowych 10°C. 
          
          Ale co by nie mówić - na Węgrzech wygrała Tisza, najlepsza część roku dopiero przed nami, odzyskuję motywację do działania, czuję wiatr w żaglach, wróciłam do "Wiedźmina" po latach i odkrywam go na nowo, rozumiejąc dlaczego ta seria była mi tak bliska, BTS mają trasę koncertową oraz nowy album, a ja po raz pierwszy od trzech lat klepię formularz. 
          
          What a time to be alive. 

"Proszę, proszę, proszę, zgódź się, zgódź, zapłacę Ci 1000 zł, tylko obejrzymy razem, zgódź się, jakieś nowe buty, ale proszę, innej okazji może nie być, wiesz jak to jest"
          
          czyli jak w przeciągu czterech dni obejrzałam dwa filmy Science-Fiction. Obydwa będące adaptacjami książek Weir'a. Z czego jeden jest świetny, a drugi pozostawił mnie z pytaniem "jakim cudem to ma tak wysokie oceny"?
          
          
          
          
          
          
          
          Potrzebuję przerwy od filmów z tego gatunku.

Uczestniczę w tworzeniu komputera z Windowsem 7. 
          I nie wiem, czy to kwestia nostalgii, ale aghhhhh Windows 7 to był taki peak estetyki. Piękno samo w sobie. Ten frutiger aero, te delikatnie trójwymiarowe okna, to dopracowanie detali, ta trójwymiarowość ikon... 
          
          A potem poszliśmy w minimalizm w Windowsie 10. 
          
          A Windows 11 to już w ogóle od względem estetycznym katastrofa, rozumiem, że interfejs miał być zbliżony do tego od Apple, ale to jest tak brzydkie, że o ja nie mogę. 
          
          Tak. Zachwycam się pulpitem i oknami dialogowymi komputera. Oto co robi z ludźmi sentyment. 

Harun al-Raszid

Imagine móc sobie wpisać w rubryczkę "umiejętności" w CV "podstawy szkutnictwa". 
          
          Kusi, tylko czy ja mam na to czas?

Dochodzę do wniosku, że kluby mnie przestają bawić. I mean - kocham muzykę, ale sama muzyka to za mało. And that's my problem.

Jestem bardzo ciekawa jaki opis mojej osoby by powstał, gdyby zastosować milieu do scharakteryzowania mnie, ponieważ obraz samego mojego biurka już jest ciekawy. 
          
          (...) na szerokim blacie białego drewnianego mebla, można było znaleźć: 
          - pusty termos na herbatę
          - porcelanowy spodek
          - nieotwarty olejek do włosów ✨️hair haven✨️
          - opakowanie z trzema tiktakami
          - chusteczkę
          - opakowania po gazikach alkoholowych
          - strzykawkę z igłą
          - długopis
          - pilniczek do paznokci
          - komplet srebrnych kolczyków
          - i pasujący do nich szykowny, nieco antyczny naszyjnik
          - klej kropelkę
          - trzy lakiery do paznokci (każdy w innej części biurka, dwa brokatowe)
          - różową myszkę
          - błękitny żelopis
          - kopertę
          - blister po tandum verde
          - opakowanie po baterii 9V, jak i samą baterię (mniam)
          - łańcuch
          - choker ze srebrnych gwiazd
          - kolczyki, łańcuszki - estetyka y2k
          - dwa pierścionki
          - perfumy
          - zmywacz do paznokci
          - krem do rąk
          - krem do twarzy
          - serum do dłoni
          - jakieś sterydy do nosa
          - kabel USB micro
          - kolejny łańcuch
          - sztuczną ranę
          - "Zuhangzi"
          - "Tao Te Ching"
          - odtwarzacz płyt cd
          - pęsetę
          - klawiaturę oraz monitor
          - randomowe faktury
          - kwestionariusz osobowości 
          - PIT
          - RAM
          - głośnik jbl
          - głośniki
          - pilot
          - sansewierię rosnącą w kubku z herbem legii Warszawy z nabazgranymi skrzydłami anioła (dostałam ją w tej formie, uznałam, że ten kubek musi zostać, bo jest zbyt wybitny)
          - pomadkę do ust
          - jakieś homeopatyczne krople
          - torebkę
          - śrubki
          - plastry
          - nokia XpressMusic
          
          A najzabawniejsze jest to, że na tym biurku wciąż jest dosyć przestrzeni, by położyć notebooka i całość dalej nie wygląda na bałagan, a bardziej na artystyczny nieład. 

Nowe, wcześniej nieznane słowo, znalezione w tekście: knajacki.

Czy możemy zbiorowo uznać, że nie lubimy rękawów od koszuli? 
          
          Przez tyle lat dalej nie nauczyłam się efektywnie prasować koszul, fakt - nie noszę ich na codzień, niby niekiedy slayuję w stylu korpa (bądź cyberpunkwego korpa), ale jednak wolę postawić na golf/bluzkę niż torturować się prasowaniem koszuli. 
          Jednak czasem trzeba. 
          
          I niby opanowałam jakąś technikę (mój ojciec mnie uczył, a że on sam nosił koszule 365 dni w roku, więc był to kurs ekspercki), karczek, kołnierzyk i reszta jest git, ale te REKAWYYY
          
          Dalej nie umiem osiągnąć efektu bez zagnieceń. 

Wyrównałam rachunki. Na przyszłość - nie wyrównuje rachunków, jeśli nie ma konieczności zewnętrznej, bo mimo wszystko nie warto. 
          Ale przynajmniej wyszłam na czysto. 
          
          Wnioski? 
          - Przedewszystkim oh shit, faktycznie będę musiała pouprawiać szeroko rozumiany networking. Strasznie mi się tego nie chce robić, strasznie tego nie lubię robić, wzbraniałam się przed tym, ale nie oszukujmy się - nie podejmując tego sabotuję samą siebie.  Osiągnęłam pewien limit, nie mam jak bez tego iść dalej, nie bez powodu networking był jedną z głównych rad końcowych TR. Nie wiem, zacznę palić xd
          
          - Ostrożnie z mówieniem o tym, co robisz - tak, te rzeczy są nieszablonowe, tak, jest to nietypowe doświadczenie, ale pamiętaj, że wiele osób inaczej postrzega ryzyko, inaczej interpretuje różne sytuacje. Zatem ostrożnie, powoli, delikatnie, pamiętaj, że przeważnie dominujesz otoczenie nawet bez zbytniego sypania informacjami na swój temat. 
          
          - Wychodzi na to, że ludzie mają problemy z przyjmowaniem odmowy/odrzucenia. Ale to temat na inny wpis.