ankas_16

Nie lubię się z alkoholem. 
          Drugi raz w życiu, a zarazem drugi raz z rzędu zaliczam tak nieprzyjemne spotkanie. Poniekąd daje mi to doświadczenie, bo wiem, że po etapie żółci nagle zacznę kontaktować i uznam, że moje włosy oraz szminka wymagają poprawki, zatem należy poprosić kogoś o przyniesienie torebki. Jednakże wychodzi na to, że nie umiem już upić się do etapu lekkiego wstawienia. Albo nic, albo maksimum. 
          Nie powiedziałam wszystkiego co chciałam powiedzieć. Efekt wódki, ginu, a także tequilji.
          Ale wiem, że Wy pomimo wszystko bawiliście się dobrze. 
          Moje wnioski z dzisiaj: nie ma sensu brać alkoholu nawet dla vibu w takich momentach. 
          Mam cudownych przyjaciół. 
          Czika, moment, w którym obejmuje toaletę nie jest najlepszą sytuacją, by zorientować się po 6 latach, jak cudowną mam sylwetkę. 
          Kocham to, że po powrocie do domu i mozolnym ogarnięciu mówię: "jutrzejszym, a właściwie ie dzisiejszym śniadaniem będzie jejecznica z kiełbaską, przwidziana na 9:30. Jeśli nie wstanę do tej godziny to znaczy, że to mnie trzeba zbierać". Jestem skanowana wzrokiem, a następnie sĺyszę: "a co Ty na to, by jutro pojechać na śniadanie?" 

two thousand seven years since my life changed, and seven years since i sang that song
          a killer in girls’ hearts, but sometimes i go back to those frustrating times
          
          

Ku pamięci: 
          Opisać: banię u cygana, poświęcenie stopy, płynięcie kajakiem do Szwecji oraz to jak pewien pies kradnie moje myśli nawet w krainie wiecznej szczęśliwości.
          Kiedy to opisać? 
          Nie wiem, jak zwykle przeliczyłam potencjalną ilość wolnego czasu będąc tutaj. Zawsze za krótko, mimo, że momentami zbyt długo. 
          Ale w to lato definitywnie za krótko. Komputery kradną mój czas.
          
          "Haru haru" jako odpowiedni utwór wyrażający nostalgię, przywiązanie, nutkę radości oraz tęsknoty za czymś co jest tak ulotne i przemija, bo przecież wiem, że to miejsce istnieć będzie jeszcze tylko trochę, a potem pozostanie już całkowicie tylko wspomnieniem, przypominającym swoją formą świetlistość "Sklepów cynamonowych"
          
          A i w tym roku jednak nie było mnie na Poll'and'rocku, na Sunrise też mnie nie będzie, co jest zabawne, ponieważ czas oraz miejsce mojego pobytu pokrywają się z tymi wydarzeniami. 

Odpust na grillu u Skolima w zamian za modlitwę w intencji ojczyzny. 
          
          Ten kraj to niewyeczrpywalny generator memów

Przedwczoraj wieczorem rozmawiałam z Tobą przez telefon życząc Ci zdrowia oraz rekomendując korzystanie z pogody, a także spacer. 
          
          Wczoraj rano potrącił Cię samochód, tak, że leżysz w szpitalu. 
          
          Ironia losu, doskonały przykład "teorii tramwaju".

Na górze róże, na dole bez... 
          
          No kot z psem. 
          Czarny kot, z białym chyba West Terrierem (chociaż nie jestem tego drugiego pewna).
          
          A z zupełnie innej beczki: nie ma to jak planować wyjazd nad morze na... jutro. Z dnia na dzień. Lets gooo. Dzień wyjazdu mi nie pasuje, dzień powrotu też mi nie pasuje, bo zaliczam kolizję z innymi planami. 
          Ale gdy nagle wpada możliwość pojechania nad nasze polskie morze, kiedy o dziwo temperatura nawet tam osiąga 30°C, to żal nie skorzystać. 
          "- Jet ski, w życiu nie brałam w tym udziału, trzeba mieć jakieś kwalifikacje?
          - Trzeba mieć patent sternika. Ale jak się ładnie uśmiechniesz, to znam zioma, co da Ci bez. Tylko w razie policji dodajemy gazu. Ewentualnie się topimy" 
          Pls, znając moje tendencje do prowadzenia pojazdów, to utopię się tam szybciej, niż policja mnie namierzy.
          
          
          Chociaż, nie mogę się utopić. Zbyt dobre plany mam na ten tydzień, muszę przeżyć w pełnym zdrowiu oraz sprawności tak minimum do czwartku.

Dobra, z rzeczy istotnych: co sądzimy o nowej cover girl GTA VI? 
          
          
          (I tak nie zagram w tę grę, ale imo jest to kwestia warta wyrażenia opinii)

No i chwilowo straciłam azymut, teraz co prawda nie ma to znaczenia, bo i tak zajmuje się aktualnie innymi rzeczami. Jednakże nadchodzi lipiec.
          Ale oh god, czuję się jakbym wreszcie weszła do rzeki odpowiedniej głębokości, gdzie nurt jest na tyle silny, by mógł mnie ponieść. 
          Czy mnie zniesie? Nie sądzę, potrzeba by było do tego niezwykle dużo naiwności. Liczę na swoje umiejętności pływania, liczę na to, że osiagnę zawrotną prędkość.  
          
          I was never "just a friend", we both know that.
          Oczywiście mogłabym być, byłoby to możliwe. Ale nikt tego nie chce. Bo obydwoje jesteśmy dla siebie wolnością, co prawda każde z nas szuka czegoś innego, ale w pewnym aspektach jesteśmy komplementarni, choć jest to starcie kontrastów. A łączy nas krew.

Tak jakoś wyszło, że za niedługo zaczynam pracę w nowym miejscu. Dzisiaj rozmawiam o tym, ze znajomą. Okazuje się, że zna ona mojego przyszłego przełożonego, ponieważ kiedyś tam miała okazję pracować z nim w tym samym miejscu (choć byli w kompletnie innych sektorach). 
          Jej reakcja? Absolutne rozbawienie:
          "- Uuuuhuhuuu, no to szykuj się, ale będzie ciekawieee! Pfff, ale trafiłaś!
          - Co masz na myśli? 
          - Erotoman i gawędziarz, ale erotoman i gawędziarz pierwsza klasa, takich współcześnie nie tworzą."
          
          Biorąc pod uwagę, że w całym składzie będę jedyną kobietą, to może być... śmiesznie. Najwyżej będzie niezły content, który życie samo mi serwuje.
          Ale ja nmg, to ponownie jest tak wattpad-coded ( •́⁠ ⁠ ⁠‿⁠ ⁠,⁠•̀ )

Jedno słowo: teaboarding.