Elena

Sapo i bëra update wattpadit dhe shoh në historinë time komente të para 5 viteve të cilat nuk e dija që ekzistonin. Dhe unë që mendoja që askush s’më komentonte në ato çfarë shkruaja. Watt gjithmonë ka qenë problematik, një herë heq mesazhet, herën tjetër fshin notes, bën të padukshme komentet etj etj por prapë mua s’më rrihet pa watt. Është si sëmundje.

Sara dhe Kian silleshin sikur gjithçka mes tyre ishte në rregull. Jo sepse ishte, por sepse Sofia ishte aty. Dhe ajo nuk duhej të ndiente asnjë krisje tjetër, përveç asaj që kishte kaluar në trupin e saj.
          
          Në mëngjes, para se Kian të nisej për në punë, iu afrua dhe i la Sarës një puthje të lehtë mbi ballë. Një gjest i thjeshtë, i matur, mjaftueshëm i dukshëm për sytë e Sofias.
          
          — Mos u lodh shumë sot, — i tha ai, sikur t'ia thoshte çdo ditë tjetër.
          
          — Kujdes rrugës, — ia ktheu Sara. — Më shkruaj kur të jesh në punë.
          
          Fjalë normale. Ton normal. Një normalitet i ndërtuar me kujdes, sikur të mos ishin po ata që, vetëm një natë më parë, ishin therur me fjalë.
          
          
          New part updateeeee ❤️

Helloooooo you all, kjo pjesë është rishkruar për tu zgjeruar në mënyrë që të kapet më mirë tensioni dhe ndjesitë e personazheve. Pjesa e vjetër mu duk e pamjaftueshme prandaj vendosa ta rishkruaj duke shtuar detaje që i japin thellësi emocioneve të personazheve. 
          Lexim të mbarë… XOXO
          https://www.wattpad.com/1595587559?utm_source=ios&utm_medium=postToProfile&utm_content=share_writing&wp_page=create_writer&wp_uname=annelann

Hey wattpad friends, nëse ndokush do të bisedojmë më gjeni në insta me user: klubivajzave

New part on progress…
          
          — Çfarë ndodhi mbrëmë? — pyeti duke e parë drejtë e në sy.
          
          Ai u drejtua në shtrat, duke fërkuar sytë, ende i hutuar.
          
          — Asgjë. Pse?
          
          — Jam pa të brendshme — tha ajo, me një zë që po i dridhej pavarësisht përpjekjes për të qenë e fortë. — Ti je vetëm me bokse. Nuk mbaj mend asgjë. Dhe ti ishe këtu.
          
          Kian u ngrit plotësisht. Tani ishte zgjuar.
          
          — Sar, po çfarë...
          
          — Jo. — Ajo ngriti dorën. — Më thuaj vetëm një gjë. Ke përfituar nga unë sepse isha e dehur?— ja plasi ajo pa e lënë të fliste.

@annelann 
          Faleminderit ❤️

Mirëmbrëma si je? E di që kam lënë shumë pjesë pa lexuar te ky libri ama të premtoj që do t'a lexoj kur të kem kohë

Ajo e kapi prej jakës së bluzës, e afroi pranë vetes dhe i pëshpëriti:
          
          "Dua të bëj dashuri me ty..."
          
          Kian ngriu, mbylli sytë një sekondë, duke bërë llogaritë me universin. Po pyeste veten nëse e kishte dëgjuar mirë por nuk guxoi ta pyeste. E dëshironte aq shumë atë femër sa ishte e dhimbshme, por jo kështu, jo ndërsa asaj i ngatërrohej dyshemeja me tavanin.
          
          — Shpirt... je e dehur— i tha me vështirësi, si dikush që po lufton me zjarrin brenda vetes.
          
          Ajo u shty pak mbrapa, e lënduar, e hutuar. 
          — Pra... nuk më dëshiron?
          
          — Po të dëshiroj," tha ai, duke buzëqeshur me një butësi që i dilte në pah sa herë që ishte me Sarën. "Por ti nuk je mirë. Dua të jesh e kthjellët kur ta vendosësh këtë gjë.
          
          
          Pjesa e re on progress

Kam postuar pjeset e reja une.

Ultimo P.O.V.
          Nuk kam nevojë për njerëz të rinj për vende të reja. Më ço diku, mjaft të jetë tjetërkund.