🎔 Czasem rozmawiam sama ze sobą na ulicy, mylę  fikcję z rzeczywistością i recytuję wiersze na balkonie. Wstyd mi, bo nie chcę być uważana za nadwrażliwą a tym bardziej za romantyczkę. Dlatego, wszystko co mam w głowie prędko z niej nie wyjdzie - moje myśli na papierze zdają się być zdeformowane. 

🎔 Moje plany, marzenia i aspiracje może nie sięgają gwiazd, za to pozwalają mi być sobą w ciężkich chwilach, sprawiają, że (prawie) wiem kim jestem.

🎔 Wiem, że teraz wszyscy twierdzą, że "urodzili się w złej epoce", dlatego nie napiszę tego... Mimo to minione dziesięciolecia wydają mi się znacznie bardziej pociągające niż czasy, w których żyje. Nie zrozumcie mnie źle - nie chciałabym umrzeć w czasie jedynej z wojen, ale czy ci co je przeżyli nie stają się nagle dla nas ideałami?

Uh, czy to nie brzmi zbyt pompatycznie? 

🎔 Na koniec cytat, po angielsku, jestem taka światowa :)

"When we imagine we have finished our story fate has a trick of turning the page and showing us yet another chapter."

~ Lucy Maud Montgomery          

insta: @maria.a.jeleniewska