keşke buranın dm’i gitmeseydi. eskiye dair; kalan en eski hesabım bu ve bazı şeylere tekrar tekrar baktıkça o günlerdeki hislerimi, heyecanımı ve benliğimi özlüyorum. şimdikinin aksine olmak zorunda olduğum biri değil, asıl olan bendim. tek gündemimin sabahlara kadar kavga-kaos olduğu, hayatımın kalabalık olduğu günleri özledim. en azından o zamanlar bildirim kutum şimdiki kadar boş değildi. zaman geçtikçe içime kapandığımı ve benliğimden çıktığımı hissediyorum. bi insan 3 yılda ne kadar değişebilir? oldukça fazla. 3 yılda asıl benliğimden o kadar şey eksildi ki buraya girdikçe derin bir iç çekişten fazlasını yapamıyorum. çok üzülüyorum. her şeyimi kaybetmiş gibiyim. en şeffaf duygularımı o zamanlarda tüketmişim, geleceğe hiçbir şey bırakmamışım. en son adam akıllı aşk duygusunu bile o zamanlarda yaşamış olmanın, şimdiye kadar en sevdiğim duygunun bana bi adım bile atmamış olduğunu fark etmek canımı yaktı. hislerimi yazıya dökebilme, içimdekileri dışarıya vurabilme, insanlarla arkadaş olabilme, bütün yeteneklerimi kaybetmişim. çok değişik. sanki iki yabancıyız ve bu denli değiştiğimi her fark ettiğimde sadece kendimle yüzleşmekten kaçıyorum. sözlerim kifayetsiz, kelime dağarcığım sınırlı sadece eskiye dair bir özlemdi bu ve bununla kalacak.
