Lilith.

Dün gece gerilip gevşeyen iplerle dolu yaşamı, parmaklarımı acıtan yüzüklerimi çıkarıp masanın üstüne koydum. başka bir anlamda, başka bir dokunuşta yine en cesur olanı buldum. o kadar şanslıydım, o kadar haksızdım ki; hayata yeniden bağlandım. ertesi günün saatleri harıl harıl çalışırken, vadilerin ve uçurumların arasında gezen boynu kılıçtan ince müziğe rastladım. ne kadar çok üşüdüm. hiç üşümedim, hiç üşümedim. vücudumun bir yarısı o şarkıda hıçkırdı, diğer yarısı büyük şehirlerin, büyük siyah asfaltlarında. 
          

Kalbimde söndürülmüş birkaç sigaradan kalan kül, yetmezdi yeni güne doğmaya.

Sabahın beşi, güneş doğdu doğacak. Kan çanağı gözlerinle bakıyorsun etrafa, beşten sonra uyuyup göreceğin kabusları düşünüyorsun. Yatmadan önce soğuk bir duşla, kurtulmak istiyorsun çürüklerinden. Dinç olmak istedikçe ruhunun yere yıkılışını izliyorsun. Eline bir sigara kutusu ulaşıyor, yakmaya tenezzül bile etmezken dudaklarının arasında buluyorsun. Sonra dalıyorsun dün yaşanılanların yarınına ne katacağını hesaplamaya. Dank ediyor bir anda, ufak bir inleme çınlıyor kulağında. Yarını arzuluyorsun, dünün bugününle aynı olduğunu bildiğin halde. Sonra saate bakıyorsun, altı.