benlahza

Bir kitabın son sayfasını çevirirken, son kelimesini okurken ki o sessizlik. 
          Kendini bulduğun yeni dünyanın yok olup gitmesinin ufak hayal kırıklığı. 
          Tekrar başlayabilir misin, ezberlediğin her bir cümleyi tekrar tekrar okumaya devam edebilir misin sonunu bilerek?
          Aynı hissedemez, yaşayamazsın. Güzel bir günün hatırası gibi soluk bir anı olarak kalır kalbinde. Gülümseyerek, ağlayarak, acıyla hatırlarsın. Kitaplığında yerini alır tozlanır, eskir ve yıpranır. Altını çizdiğin birkaç cümle de kaybolup gider. 
          Yeni bir kitap almak istersin ama hatırası yarım kalmışsa kalbinde, eksikse yeri, okumaya hevesin kalmamışsa vazgeçersin tümden.
          O dünyanın güzelliğinde küçük bir tebessümle geceler geçirirsin, elinle acını avuçlar yüreğinde yaşatırsın. 
          Vedalaşırsın, ufak bir hoşçakala sığdırırsın...

"Ölülere acıma, Harry. Yaşayanlara acı, en çok da, sevgisiz yaşayanlara." Albus Dumbledore

Yerde bir ben, bensiz, nefessiz, bir gülüşe hasret; tenimi karıncalandıran tüm o hissiz hayatımın eşliğinde zulmüme ayak uyduruyorum. 
          Yaşayamadan ölenlerin hatrına, yarım kalacağımı bile bile yürüyorum. 
          Fısıldayacaklar arkamdan, kalbi kırıldığı için öldü diye ama kimse anlamayacak ben bu işin sonunu görüyorum. 
          Yalnızlığa kadeh kaldırmış zamanımın dolmasını bekliyorum.

Acıyı veren Meryem'in kendisiyken ne iyi gelir şimdi, eli mi merhemi mi?

Bana çiçek almayı unutturan kadın, kalbimde filizlendirdi yenilerini.
          Utanmadı avuçlarıma koydu, kokusunu bıraktı 'benim' der gibi.

Göğsümün tam ortasında bir acı duruyor uzun süredir; adı konmamış hatırlanamayan bir acı. 

"Toprak aldığını geri vermez, diyorlar."

Bin hayattan birini seçtim, senin için.

"Sana ailem diyebilmeyi diledim tanrıdan. Benim bi ailem yok, birkaç kalabalığım var yaşadığım yerde."

Bring the pain.