Bazen anlamını bilmediğim bir özlemle uyanıyorum. İçimde, tarif edemediğim bir boşlukla dolup taşan bir sessizlik var. Ne aradığımı tam olarak bilmiyorum ama eksik bir şeyler hep var gibi. Zaman zaman her şey tanıdık geliyor, ama hiçbir şeye ait hissetmiyorum. Bazı anlar var, içimden bir şey geçiyor ama kelimeye dökülmüyor, dökülünce de büyüsü bozuluyor sanki. Her şeyin içinden geçip giden bir rüzgar gibi... Ne kalıyorum tam olarak, ne gidiyorum. Ama hissediyorum. Derinden, sessizce, ama gerçek bir yerden.