cennetimdenyerkopar

sevilmenin o muazzam köklü ahvalini âh bir tadabilseydim, zat-ı alemimde onlarca köksüz nilüferler can vermezdi.

iyi'ki doğdum.

Bir bakışla kaç put kırılır, İbrâhim?
          Ben bir bakışta
          bütün ilâhlarımı yitirdim.
          Mabet bildiğim gönlüm
          şimdi viran;
          duvarlarında suskunluk,
          avlusunda kırık dualar.
          Bir söz yetti sonra,
          puttan kalbim paramparça.
          Ne secde edecek bir inanç kaldı içimde
          ne de sığınacak bir mihrap.
          Söyle ibrahim,
          sen hangi putu kırdın da kurtuldun?
          Ben hangisine gönül verdim de
          enkazında kaldım?
          Kim girdi mabedime,
          kim devirdi içimde kutsal bildiğim ne varsa?
          Bir bakış mıydı yalnızca,
          yoksa ben çoktan
          yıkılmaya hazır bir puttan ev miydim?

https://resmim.net/i/EoGMD8 

Abarttığımı düşünüyor. büyüttüğümü.. Ne yapsam bilemiyorum, soluğum 
          kesiliyor öyle zamanlarda..
          Oysa bir bilse gülüşünün kıyısına sığınıp bir ömür geçirebileceğimi.
          Bilse sesini her duyduğumda içimden durmaksızın bilmediğim, unutulmuş 
          dillerde şarkılar söylediğimi..
          Bilse adının geçtiği her yeri ve her şeyi durup durup, incitmemek
          için parmaklarımın ucuyla sevdiğimi..
          Bir bilse özlemek kere özlemenin imkânsız dayanılmazlığıyla hiçbir yere sığamayıp,
          kocaman gözlerine gıyabında öpücükler gönderdiğimi..
          Ah bir bilse onu nasıl sevdiğimi hangi kelimelerle söyleyeceğimi
          bilemeyip kekelediğim zamanlarda, kelimelerimin arasındaki boşluğu gözyaşlarımla süslediğimi..
          Bir bilse ona ait, ona dair, onunla ilgili ne varsa kelimelere
          dökülmüş, hepsini yüreğimin belleğinde sonsuza dek tutmak istediğimi..
          Bir bilse onun benim için ne demek olduğunu ve onu göremiyor olmamın
          varlığının büyüsünü hiç ama hiç bozamayacağını..
          Bir bilse en onun ufak can sıkıntısının bile beni tırnaklarıma kadar ağrıttığını..

yarayı deş 
          iyileştiremediğin yarayı.
          ağzından çıkartamadığın her bir sözcük için bir gözyaşı dök sadece.
          sessizce ağla.
          sessizce gül.
          kalacaksan gürültü yapma, sessizce git.
          başkalarının yüküne yardım et ama kendininkinin altında ezil, terk edil.
          işlemediğin günahın bedelini boynuna,
          bedenini ihanetin koynuna assınlar.
          izin ver.
          senden alacak bir şeyleri kalmayana, 
          tükenene,
          en karanlık gününe dek.
          ışık yakmayacaklar.
          bırak yanında gölge yapsınlar.
          sonra gölgeni bile tanımasınlar.
          omuzlarına asılıp üstüne çıksınlar
          uzandığında dalın olmasınlar.
          kalabalığın içinde elinden tutsunlar
          karanlıkta kapıları kapatsınlar.
          ardında kal o kapıların.
          altında kal yalanlarının 
          kendine söylediğin yalanlarının.

sensiz bir gece ve ben şafağın
          beni kurtarmasını özlemle bekliyorum.

Bana o gün ölmek istediğini söyledin
          Ben öylece kalakaldım sözlerinle
          O kadar fark etmemişim ki yorulduğunu 
          O kadar fark etmemişim ki karanlığını
          Ben öylece kalakaldım utancımla
          Hâlbuki bu dünyada en çok ben severim seni
          En çok ben özlerim seni
          En çok, hep en çok
          Seninle olan her şeyde ben en çoğum
          Bu yüzden o sözleri söylediğin zaman
          Ölmesi gereken en çok benmişim gibiydi.

istemem artık ışık, râyiha, renk âlemini,
          Koklamam yosma karanfille, güzel yâsemini.
          Beni bir lâhza müsãit bulamaz idlâle,
          Ne beyaz bâkire zambak, ne ateşten lâle.
          Beklemem fecrini leylâklar açan nîsânin,
          Özlemem vaktini dağ dağ kızaran erguvanın.
          Her sabah başka bahâr olsa da ben uslandım,
          Uğramam bahçelerin semtine gülden yandım.

uzaklaş benden, gönlüm yaralı,
          güçsüz ve günahkârım.