cennetimdenyerkopar

uzaklaş benden, gönlüm yaralı,
          güçsüz ve günahkârım.

söyle, kaç günlük ömrümüz kaldı.

Meğer benmişim bütün muamma 
          Çölden geçip atlarını kaybeden
          Yolların karanlık ve dalgın seyrettiği 
          O çok yüzlü, yangın gözlü ıstırap
          O kötürüm bezirgân benmişim 
          Yarım kalmış bir ömrün bahçesinde
          Gül olmuş sararmışım, gül olmuş tükenmişim.

akşamlar bir roman gibi biterdi
          jezabel kan içinde yatardı 
          limandan bir gemi giderdi
          sen kalkıp ona giderdin
          benzin mum gibi giderdin
          sabaha kadar kalırdın 
          hayırsızın biriydi fikrimce
          güldü mü cenazeye benzerdi
          hele seni kollarına aldı mı
          felâketim olurdu ağlardım.

"öldür bendeki beni, sonra dirilt kendinle."

sen gittin ve melekler öldü sevgilim.

kafamda bir namlu, karşımda sen.

yalnızca gel, biraz soluklan cennetin bildiğin dudaklarımda.

gönül meyleder durur, istesem de söküp atamam ki seni içimden.

uygunsuzum ve uykusuz 
          kesilsin artık sesim
          o, gelsin 
          üstümü örtsün.