İlişki durumum, ailevi sıkıntılarım, vize haftam, dersler, stranger thingsin yeni sezonu..... Her şey mentalimi fazla etkiliyor. Dinlenemiyorum. Bitik hissediyorum.
Come on, don't leave me it can't be that easy, babe
If you believe me I guess I'll get on a plane
Fly to your city excited to see your face
Hold me, console me and then I'll leave without a trace.
Dün dünyanın en çirkin insanıyım diye düşünüp ağladığımdan bugün sabah uyandığımda gözlerim feci şişmişti. Hastanede otururken arkadaşım dönüp ne oldu diye sorunca olan biteni anlattım. Ve bana dedi ki (T△T) hiçbir şey senin hatan değil
Bazı şeyler için çok yaşlandığımı düşünmekten kendimi alamıyorum. Aslında şu an en genç olduğum yaşlarımda böyle düşünmemi ileride saçma bulacağımın da farkındayım. Ama ne demek ben artık 17 yaşında değilim?
Ne gördüğümü hatırlamıyorum. Seni gördüğümü bile hatırlamıyordum. Ta ki biraz önce karışık çal'da "bu kalp seni unutur mu"ya denk gelene kadar.
Dün gece bir ara uyanıp da hissettiğim o tanıdık his yine göğsümü daralttı şimdi. Bazen çok özlüyorum seni.