"Sa tuwing binubuksan ko ang Wattpad, pakiramdam ko'y pumapasok ako sa isang mundo na hindi nakikita ng iba-isang mundong tahimik ngunit puno ng boses, isang mundong hindi abot ng ingay ng realidad. Bawat pahina ay tila pintuang unti-unting bumubukas, at sa bawat pagbasa ko ng salita, nararamdaman kong nadadala ako sa isang lugar na mas totoo pa kaysa sa mundong ginagalawan ko.

Dito, natututo akong magmahal nang walang takot, umiyak nang walang pumupuna, at umasa nang walang hangganan. Ang bawat karakter ay parang kaibigan na palaging naroon, at ang bawat kwento ay parang salamin ng mga damdaming matagal ko nang itinatago. Sa Wattpad, natututo akong makinig sa sariling puso ko-ang puso na minsan ay hindi ko marinig dahil natatakpan ng alingawngaw ng realidad.

Kapag nagbabasa ako, nararamdaman ko ang sakit ng mga sugat na hindi akin, ang saya ng mga halakhak na hindi ko nararanasan, at ang pag-ibig na parang imposible sa totoong buhay ngunit nabubuhay sa pagitan ng mga linya. Sa bawat kwento, natatagpuan ko ang sarili kong mga pangarap at takot, ang sarili kong katahimikan at kaguluhan.

At sa huli, napagtatanto ko-hindi lang pala ako nagbabasa ng mga kwento sa Wattpad. Sa bawat pahinang binabalikan ko, unti-unti ko ring sinusulat ang kwento ng sarili kong buhay."