Anka

"Şu anda, sana güzel bir söz söyleyebilmek için, on bin kitap okumuş olmayı isterdim" dedi: Gene de az gelişmiş bir cümle söylemeden içim rahat etmeyecek: "Seni tanıdığıma çok sevindim kendi çapımda..."

"Yatağımda öyle dingin,
          Yatıyorum ki şu an
          Ölü gördüğünü sanar
          Beni gören bir insan
          Ve başlayabilir titremeye
          Gerçekten ölüyüm diye."

"...En çok sesini aradım.
          Gözlerinse asılı bıraktığın yerdeydiler hâlâ.
          Gözlerini sildi zaman..
          Dedim ya… Eylül’dü.
          Savruluşu bundandı kimsesizliğimizin."

Durakta üç kişi
          Adam kadın ve çocuk
          
          Adamın elleri ceplerinde
          Kadın çocuğun elini tutmuş
          
          Adam hüzünlü
          Hüzünlü şarkılar gibi hüzünlü
          
          Kadın güzel
          Güzel anılar gibi güzel
          
          Çocuk
          Güzel anılar gibi hüzünlü
          Hüzünlü şarkılar gibi güzel
          
          -Cemal Süreya

"Bazen sadece yorgun oluyor insan. Ne küs, ne yalnız, ne de aşık..."
          
          

"..Bak Milena, ‘En çok seni seviyorum.’ diyorum, ama gerçek sevgi bu değil belki, ‘Sen bir bıçaksın, ben de durmadan içimi deşiyorum o bıçakla’ dersem, gerçek sevgiyi anlatmış olurum belki.
          Ve yazdıklarımın devamı olarak Milena, kalbimde sen varken her şeye katlanabilirim.."

Durgun büstte otururken içini dökmüştü birden
           O kelimeleri değil, abanoz kanatlı hayvan.
           Sözü bu kadarla kaldı, yerinden kıpırdamadı, Sustu, sonra ben konuştum: "Dostlarım kaçtı yanımdan 
          Umutlarım gibi yarın sen de kaçarsın yanımdan." Dedi Kuzgun: "Hiçbir zaman."
          -Edgar Allan Poe

“Seviyorum seni
          denizi uçakla ilk defa geçer gibi.
          İstanbul’da yumuşacık kararırken ortalık
          içimde kımıldanan bir şeyler gibi,
          Seviyorum seni
          ‘Yaşıyoruz çok şükür!’ der gibi.”

“Nasıl etmeli de ağlayabilmeli
          farkına bile varmadan?
          Nasıl etmeli de ağlayabilmeli
          ayıpsız,
          aşikare,
          yağmur misali?”
          -Nazım Hikmet

"Dünyanın bittiği bir yerlerde
          Güzel sesli akşam perilerinin karşısında
          Dimdik durup ayakta tutuyor göğü
          Başı ve yorulmaz kolları üstünde.
          Akıllı Zeus’un ona ayırdığı kader bu.
          Bu Atlas görür denizin bütün uçurumlarını,
          Ve koca direkleri omuzlarında taşır,
          Yeri göğü birbirinden ayıran direkleri"