dalyarock

neyleyim İstanbul'u

Çünkü yoksun yanımda

Ve mutluluğum kaldı dağlar ardında

ask insanı yaralar.

kotu dusunemem

huzur bulur 

yinede sen olunca ben

gunler gecti ve sessizlesti bu ev.

suya anlatırım 

aniden hatırlamak icin

düşünürüm olanlara üzülüyorum 

sonunda kalican hep tek

bunları gorunce kacican hep

anılar ve hatıralar.

o kadar derinki

iki göl gibi

gözlerin