ඉතින් වට්පෑඩ් එකත් එහෙම තමා. එකම වෙනස මෙතන බුද්ධිගෝචරයි කියලා හදුන්වන කොට්ටාසය ගැවසෙන තැනක් නෙමෙයි. අනික සීමිත පිරිසක්නෙ ඉන්නෙ. අනාගතේ එහෙම නොවේවි.
අපි දැන් අපි මුල්කාලේ අය නිසා අර මං කලින් කීව පොයින්ට් එක අපි දකිනවා. මට නම් වට්පෑඩ් එක කියන්නෙ මානසික පීඩනේ වැඩිම කාලෙක සැනසීමක් උන තැනක්. හිතේ ලියන්න තිබුන ආසාව ඉටු කර ගත්ත තැනක් වගේම, මුද්රිත මාද්යයේ දී නොකියපු ගණයේ පොත් ගොඩක් ආසාවෙන් කියවපු තැනක්. හැබැයි ඒ හැම එකක්ම කියෙව්වෙ අවබෝධයකින්. දැනටත් වට්පෑඩ් එකේ චරිත ඇත්ත ලෝකේ හොයන්න තරම් මෝඩයෙක් නෙමේ මං නම්. හැබැයි අපිට පහල පරම්පරාව එහෙම නෙමෙයි කියලා අවුරුද්දක ගුරු ජීවිතේ තුලින් මට හොදටම තේරිලා ඉවයයි. වට්පෑඩ් එකේ රංඩු යන හැම පාරකම මං හිතුවා මේ රංඩු වලින් මොනාද ලැබෙන්නෙ කියලා. මට නම් දකිනකොටත් දැනුනෙ බොරු පීඩනයක් විතරයි.
දැන් තියන ප්රශ්නෙ...? ඒක ගැන දැන ගත්තෙත් දැන් දවස් තුනකට වගේ කලින්.ඒකේ ඇත්තක් තියනවා. හැබැයි මං හිතනව ඕවා අවුස්සන එක මෝඩ වැඩක් කියලා. විශේෂයෙන් අධ්යාපන ප්රතිසංස්කරණ ගැන ගැටලු වෙලා තියන වෙලාවක. මමත් Mpreg ලියල තියනවා. අයින් කරන්නත් තියනවා. හැබැයි එහෙමම තියන්න හිතුවා. කොහොමටවත් වැඩ එක්ක මට ආයෙ කතා ලියන්න කාලයක් එන්නෙ නෑ. කියවන අයත් ඉන්නවනෙ තාම.
තව කියන්න ඕනි. ඒ උනාට අද දවසේ මගෙ ෆ්රී වෙලාව ඉවරයි. නිදා ගන්න තිබ්බ වෙලාව මේක ටයිම් කරා.. සමහරවිට හවස බයික්කෙ 70± km බයික්කෙ යනකොට පාවෙයිද දන්නෙත් නෑ..
පස්සෙ හම්බ වෙමු.
මගෙ රිසර්ච් එක වට්පෑඩ් ගැන. මේ වගේ වෙලාවක ඒක සිම්පෝසියම් වගේ දාලා තිබුනා නම් මට මොන වගේ ප්රතිචාරයක් තියෙන්න තිබුනද කියලා මට හිතෙනවා.. සමහරවිට බැනුම් එයි මදි නොකියන්න.
බායි..❤️