dibebatmasanati

burası bir mezarlık, ben ise sessizliğin yankısıyım,
          ne bir çığlık ne bir feryat, sadece boşlukta asılı kalan o keskin his...
          acı doluyum, isyanım içime hapsolmuş, ama yorgunum artık hissetmekten.
          yakarışlarım ne duyan var ne de umursayan,
          hissizlik bir perde gibi örtüyor üstümü.

hiç susmayan bir kafa. hiç konuşmayan bir kız.

kırmızı şarap camda oynadı
          gözlerinde heves yalazlandı
          yumuşak yatakta benim bedenim
          göğsünde onun sarhoşça kıvrandı

melike şahin - deli kan.

aklımı kaybettim 

ölüdür öldürülmüş bütün ruhlar, hevesler,
          kırık kalpler.
          kalbinin en derinine dokundum,
          sen bir kez bile fark etmedin.
          bırakıyorum,
          neden?
          çünkü hissedecek bir kalbim kalmadı,
          duygularımı ifade edebilecek biri kalmadı.
          her gece uyuyamadım,
          sadece düşünüm.
          gece olunca seni bana düşündüren şey ne?
          kalbime tekrardan gir,
          anahtarı al,
          kilitle,
          kalbimi ısıt,
          bana kocaman sarıl ve gitme.
          peki ya kalbimi kırmadan önce nasıl biriydim?
          her acı gece çözülür veya çözülmez,
          atarsın içine kalır orada.
          beni benden başka neden kimse duymadı?
          günün birinde her şey gece de kalacak.
          neyse ki her acıtan şey öldürmüyor.
          ben ayım sen gecesin.

ben bir hissin ateşinde cayır cayır yandım. o ateşi ben yakmadım ama neden ben yandım

"vişne bahçeleriyle dolu, 
          neşeli bir şehre benzerdi senin sesin.''

gelirdim ama delirdim.