Güneş ufkumdan çekilirken ıhlamur ağacının kadim gölgesi toprağa koyu bir melal gibi uzanırdı. Ben ise ellerimde kurumaya yüz tutmuş papatyalarla hep aynı taşın üstünde Nârân'ı beklerdim. Ömrün en kı...