+--yazmak için yazmadım--+
 
 rüzgarın sessiz çığlığı

ne mi öğrendim hayattan?
iyice tanımadan insanlara bağlanmamayı.
beni takmayanı takmamayı, 
verdiğim değeri haketmeyen insanları silmeyi,
gidene dur dememeyi,
giden bensem arkama dönüp bakmamayı,
göz yaşlarımın değerli olduğunu ve onlara değmeyecek kişiler için harcamamayı,
bir çift tatlı söze, masum gülüşe kanmamayı, ben izin vermedikçe kimsenin beni üzemeyeceğini ve herşeyden değerli olduğumu anladım...


üçe kadar sayıyorum diye, tehtid ederken bile araya 
"iki buçuğu" sığdıran  vicdanlı çocuklardık biz -bizden kimseye zarar gelmez..

▪◽◾◻◼⬜⬛⭐

◀▶◀erzurum◀▶

◀▶◀ yağmurun sesi◀▶◀