efsopizzaa

Ablam gibi gördüğüm benden belki de 30 yaş büyük mesai arkadaşıma anlattım seni o kadar ki hiçkimsem yok etrafta içimi dökeceğim herkes bir açığımın peşinde o yüzden kimseye ne sevincimi ne mutsuzluğumu anlatamaz oldum şüpheyle yaklaşıyorum artık ama sana beslediğim duygu beni bile aşmaya başladı kafamda veya kalbimde çok fazla büyüttüm seni ve sen bundan bir habersin evet senden hoşlandığımı biliyorsun ama bunun ne denli şiddetli oldugunu bilmiyorsun seni ablam yerine koyduğum kadına anlattığım zaman olmaz demişti iş ortamında aynı yerlerde çalışıyorsunuz birbirinizi illa goruyorsunuz sen işe gelirken o buraya uğrarken illa denk gelirsiniz yarın bürgün bir şey olur seni kötüler başka insanlar seni yanlış bilir falan dedi ben de sadece abla dedim onunla 1 dakikadan az bir süre konuşsan veya aynı ortamda bulunsan onun asla öyle biri olmadıgını anlayacaksın dedim ve 3 4 gün kadar sonra sen o ablamın olduğu yerden gectin seni geçerken bi sorun falan oldu seninle konuştu beklettiği icin fln ve sen gittikten sonra bana dediği tek şey haklıymışsın galiba ben ilk defa birinin kendine bu kadar yakışacak biriyle oldugunu görüyorum ddedi bu beni nasıl mutlu etti tarif bile edemem gün boyu yüzümde kocaman bir gülümsemeyle hiçbir derdi olmayan bir elemandım taaaakii seni görene kadar bilmiyorum seni sevmem kendime yaptıgım en büyük ihanet falan galiba ama böyle bir akıma kapılmamak da olur gibi değil bazen durup dururken modum düşüyor kendi kendime milyon düşünceye dalıyorum ya beni beğenmiyorsa ordaki kız benden daha mı güzel ondan etkileniyorsa ne yaparım ya beni hiç sevmezse benden daha güzel bir suru kız var bana neden baksın ki gibi gibi cümleler beynini ele geçiriyor resmen ve ben senden nefret ediyorum nefret ettikçe sevmek istiyorum 

 2 bilemedin 3 saat sonra sen yine geldin bu garipti çünkü sen haftalarca kendini göstermeden benden uzak durarak geçirdin günlerini ve bugün 2 defa kendini bana gösterdin benim çalıştıgım kasaya geldin bu herkes icin cok basit bi mevzu ama kalbim sanki son anlarını yaşıyormuş da onda da maraton koşusuna cıkmış gibi atıyor benim için asla sıradan önemsiz öylesine değil ki
            Bana haftalar sonra ilk defa yeniden gülümsedin ve konuştun seni görmeyi o kadar özlemişim ki sana bakmadan bakarken o anın hiç bitmemesini istedim resmen hani benimle oyun oynamak için geldiysen bile ben o oyuna razı olurdum ama biliyorum sen öyle biri değilsin bundan sonra ne kadar sürer seni görmem bilmiyorum ama şunu da anladım seni görmek için ne kadar çabalasam evren seni itiyor benden uzaklaşıyorsun ama ne kadar vazgeçsem veya vazgeçmeyi düşünsem o kadar çekiyor bana ya da ben öyle sanıyorum bilmiyorum ama seni hergün saatlarce izlerim 7/25 izleyebileceğim bir film gibisin sonu asla gelmesin ve sana öylesine aşığım ki sen bunu hiçbir zaman anlamazsın belki de 

Her şey anlamını yitirirken düşünceler zihnimi işgal ederken senden ümidi tamamen kesmek istediğim anda birden karşıma çıkıyorsun ya sanki bilerek çıkıyosun ve bana ‘beni unutma hatırla ve daha çok acı çek’ diyorsun gibi oluyor öyle ki bugün de işe geç kalmanın eşiğinde tüm endişeli düşüncelerimin arasında yine de sana da yer veren zihnimde ‘acaba görebilecek miyim bugün, gelecek mi, gelse ve göremezsem veya yabilerek gelmiyorsa’ gibi onlarca düşünceyle bu kavurucu sıcakta avmye girdiğim ve yürüyen merdivene yöneldiğim an senin orada oturduğunu gördüm sana bakmadım ama gördüm seni hep görürüm ve senin de beni gördüğünü gördüm bi heyecan kapladı tüm vücudumu kalbim hızlandı soguk terler dökmeye basladım ellerim titredi ayaklarım boşaldı resmen yürüyen merdivenden hızla ineyim derken düşecekmiş gibi bile oldum ki düşseydim hissetmezdim büyük ihtimalle çünkü zihnim de ruhum da bambaşka yerlere uçtu 

Nasibimi aldım 

Bu hesap kapandigi icin tum hevesim puf olsu bence 

@adamlargiremez  sen bilmezsin

@Minhobenimsusss  evet