Ķüçük dünyanın küçük insanları olmak bizim suçumuzdu.

Yada biz öyle olmaya zorlandık.
Kurallara uyup devam etsekte, bi müddet sonra halat kopup seni ta en başa savurup duruyor.
Bu döngü hep böyle değil miydi?

Ne kadar çok başarıp yol kattetsekte ufak bir hatan seni en başa sürüklemiyor mu?

En önemsiz detayda aklına gelip sana hata yapma lüksü sunmuyor mu?

Gerçeker acıdır ama, gerçekler bir o kadar da olgunluk verir insana, tecrübe sahibi yapar.

Belki de abartan hep biz olduk, 
Belki de biz hatamızı yüzümüze vuranlara inat hep hata yapmak istedik.

Bu hayat bizim...
Sen istesen de istemesende bu hayat bizim, senin, onun, bunun.

Kimsenin dediklerine göre değil, senin ne istediğine göre yürümeli hayatın.

Unutma! 
Sen bu hayattaki en değerli varlıklardan birisin.