İnsanın ruhunu her zaman içi çürük dışı sapasağlam bir kış meyvesine benzetirim.
İçinin(Ruhunun) çürük olduğunu dokunmadan anlayamassın ,insanda olduğu gibi aynı seni anlamayıp ruhuna dokunmayan hiç kimse anlayamaz senin içindeki savaşı.
Dışı ise herkes için aynıdır zaten dokunup anlayan bilir.