Her şey annemin beni elimden tutup kütüphaneye götürmesiyle başladı. Victor Hugo'nun da dediği gibi "Okuma ihtiyacı barut gibidir. Bir kere tutuştu mu sönmez." Önemli olan fitili ateşlemek. Okumada tutuştu, sönmek bilmiyor çok şükür. Bir gün aynı şeyin yazmada da başıma geleceğini bilemezdim. En sıkıntılı günlerimde beni yazmak iyileştirdi ve en sıkıntılı günlerimde en güzel cümlelerimi kurdum. Benim gibi yazar olanlara başka bir yazarın tavsiyesi olarak "Rahatınız batsın e mi!" diyorum. Batsın ki o karanlık kuyular bir aydınlığa dönüşsün...


İnstagram hesabım @bookloverdentist i de takip edebilirsiniz.