feratyaman

Çığlığım uzun uzun kalır içimde,
          	Yani güller giyinmiş bir adam nerde ben nerde.
          	Rüzgâr bir dirimi dört yöne bölerken tepelerde,
          	Ve gece duruşmasından yeni çıkmışken,
          	Sabahın terazisi eksik tartar gölgemi..
          	
          	~Turgut Uyar

feratyaman

Çığlığım uzun uzun kalır içimde,
          Yani güller giyinmiş bir adam nerde ben nerde.
          Rüzgâr bir dirimi dört yöne bölerken tepelerde,
          Ve gece duruşmasından yeni çıkmışken,
          Sabahın terazisi eksik tartar gölgemi..
          
          ~Turgut Uyar

feratyaman

Herkes uyusun, iyi oluyor hoşlanıyorum, 
          Hırsızlar, polisler, açlar, toklar uyusun, 
          Herkes uyusun, bir seni uyutmam bir de ben uyumam. 
          Herkes yokken biz oluruz biz uyumayalım, 
          Nasıl olsa sarhoşuz, nasıl olsa öpüşürüz sokaklarda, 
          Beni bırak göğe bakalım.. 
          
          ~Turgut Uyar

Wyrdith

Şehire özlem
Reply

feratyaman

@Wyrdith  Şehirden biri..
Reply

Wyrdith

@feratyaman şehirden biri
Reply

feratyaman

İnsan kaybolmayı ister mi? 
          Ben işte istedim. 
          Uzaklara gittim,
          Uzaklar sana gelmez, sen uzaklara gidersin,
          Uzaklar seni ister, bak uzaklar da aşktan anlar. 
          
          ~Didem Madak

feratyaman

@Sevmee0000  Aşk diyorsunuz ya, işte orda durun..
Reply

feratyaman

@gelmemeyegitmistim7  Siz aşkı ne bilirsiniz, aşkı aşk bilir yalnız!
Reply

gelmemeyegitmistim7

siz zehir nedir bilmezsiniz zehir aşkı bilir oysa bayım..
Reply

feratyaman

"Bu devir, sıradan insanın en parlak zamanı; duygusuzluğun, bilgisizliğin, tembelliğin, yeteneksizliğin, hazıra konmak isteyen bir kuşağın devridir. Kimse bir şeyin üzerinde durup düşünmüyor. Kendisine bir ülkü edinen çok az. Umutlu birisi çıkıp iki ağaç dikse herkes gülüyor. "Yahu bu ağaç büyüyünceye kadar yaşayacak mısın sen?" Öte yanda iyilik isteyenler, insanlığın bin yıl sonraki geleceğini kendilerine dert ediniyorlar. İnsanları birbirine bağlayan ülkü tümden yitti, kayıplara karıştı. Herkes, yarın sabah çekip gidecekleri bir handaymış gibi yaşıyor. Herkes kendini düşünüyor. Kendisi kapabileceği kadar kapsın, geride kalanlar isterse açlıktan, soğuktan ölsün, vız geliyor." 
          
          ~ Fyodor Mihayloviç Dostoyevski/Budala