ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ

vücutlarımız birbirimize verebileceğimiz en kolay şeydir, asıl mesele hayatımızı verebilmektir. baştan aşağı bir aşkın olabilmek bir aynanın içine iki kişi girip tek ruh olarak çıkabilmektir.

bir akşamüstü oturup turuncu bir yangının eteklerine, yüreği avuçlarımda atan bir can yoldaşıyla dünyayı ve kendimi tüketmek isterdim.

birden fazla tekrarlanan hata aslında bir karardır. 
            şarkıların ait olduğu anlar vardır. 
            değer verdiğini göstermek o kişiyi kaybetmenin ilk adımıdır.

söylemek istedikleri, söylemediklerinde gizliydi

aşk gözünü karartmışsa, yola gözlerimi kapatarak devam et; çünkü görmemek, gördüğünü zannetmekten daha iyidir

seçici değilsen geçicisindir.

biz nasıl Nijeryalıyı Senegalliden, Maliliyi Namibyalıdan ayırmıyorsak, Afrikalı deyip geçiyorsak; nasıl Koreli, Çinli, Kamboçyalı ayrımı yapmadan hepsine Uzakdoğulu diyorsak; Batılılar da Türk, Arap, İranlı, Afgan diye ayırmadan hepimize kısaca Müslüman diyor ve aynı kültüre sahip olduğumuzu sanıyorlardı. ya da ben önyargılarımın esiri oluyor, bütün Batılıların bize karşı önyargılı olduğunu sanıyordum. 

adil olanın peşinden gidilmesi doğrudur, en güçlünün peşinden gidilmesi ise kaçınılmazdır. gücü olmayan adalet acizdir; adaleti olmayan güç ise zalim. gücü olmayan adalete mutlaka bir karşı çıkan olur, çünkü kötü insanlar her zaman vardır. adaleti olmayan güç ise töhmet altında kalır. demek ki adalet ile gücü bir araya getirmek gerek; bunu yapabilmek için de adil olanın güçlü, güçlü olanın ise adil olması gerekir.
            adalet tartışmaya açıktır. güç ise ilk bakışta tartışılmaz biçimde anlaşılır. bu nedenle gücü adalete veremedik, çünkü güç, adalete karşı çıkıp kendisinin adil olduğunu söylemişti. haklı olanı güçlü kılamadığımız için de güçlü olanı haklı kıldık. 

güzelliğin bu derecesi içimde sevinçle birlikte bir acı duygusu yaratıyor.

cennetinden sıkılanlarla aranız nasıl